આદિત્ય ધરની હિન્દી ફીચર ફિલ્મ ધુરંધર, જેણે 57મા ઇન્ટરનેશનલ ફિલ્મ ફેસ્ટિવલ ઓફ ઇન્ડિયા (IFFI) ખાતે ઇન્ડિયન પેનોરમા વિભાગની મેઇનસ્ટ્રીમ સિનેમા ફીચર ફિલ્મ કેટેગરીનો પ્રારંભ કર્યો હતો, તે ફેસ્ટિવલના બીજા દિવસે ગોવાના પણજી ખાતે ફેસ્ટિવલના મીડિયા સેન્ટરમાં યોજાયેલી એક રસપ્રદ પ્રેસ કોન્ફરન્સનું કેન્દ્રબિંદુ હતી.
આ ઇન્ટરેક્ટિવ સત્રમાં પીઢ અભિનેતા રાકેશ બેદી અને પ્રખ્યાત પ્રોડક્શન ડિઝાઇનર સૈની એસ. જોહરે ઉપસ્થિત રહ્યા હતા, જેમણે ફિલ્મની સર્જનાત્મક સફર, સૂક્ષ્મ પાત્રાલેખન અને વિઝ્યુઅલ વર્લ્ડ-બિલ્ડિંગ વિશે આંતરદૃષ્ટિ શેર કરી હતી. આ સત્રનું સંચાલન માહિતી અને પ્રસારણ મંત્રાલયના અધિક મહાનિદેશક શ્રી મહેશ કુમાર દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.
_20261121214057_ae92c4.jpeg)
જમીલ જમાલીના પોતાના પાત્ર વિશે બોલતા, રાકેશ બેદીએ સમકાલીન સિનેમામાં સ્તરવાળા પાત્ર લેખનના મહત્વ પર પ્રકાશ પાડ્યો હતો. તેમના વ્યાપક થિયેટર અનુભવનો આધાર લેતા, જેને તેમણે તેમની કળાનો ચિરસ્થાયી પાયો ગણાવ્યો હતો, બેદીએ તેમના પાત્રને વિકસાવવા માટે કરવામાં આવેલા ઝીણવટભર્યા સંશોધન વિશે વાત કરી હતી. તેમણે ભારપૂર્વક જણાવ્યું હતું કે પાત્રની ક્રિયાઓ દ્રશ્યની માંગથી પ્રેરિત હોવી જોઈએ, જે અભિનયને માત્ર નકલ કરવાની કવાયતને બદલે સંપૂર્ણ પાત્ર નિરૂપણ બનાવે છે.
વિવિધ અને પડકારજનક ભૂમિકાઓથી અંકિત તેમની પાંચ દાયકા લાંબી કારકિર્દી પર ચિંતન કરતા, બેદીએ સિનેમાની બદલાતી પહોંચ અને દૃશ્યતા વિશે વાત કરી હતી. ‘એક દુજે કે લિયે’, ‘તિરંગા’ અને ‘ચશ્મે બદ્દૂર’ જેવી અગાઉની ફિલ્મોની અપાર લોકપ્રિયતાને યાદ કરતા, તેમણે અવલોકન કર્યું હતું કે તે સમયે પણ સિનેમાને જબરદસ્ત જનપ્રિયતા મળતી હતી, પરંતુ ડિજિટલ કનેક્ટિવિટીના અભાવે તેની પહોંચ મર્યાદિત હતી.

તેનાથી વિપરીત સોશિયલ મીડિયાએ પ્રેક્ષકો અભિનયને કેવી રીતે શોધે છે અને તેની સાથે જોડાય છે તેમાં પરિવર્તન લાવ્યું છે, જેનાથી અભિનેતાનું કાર્ય એક જ ક્લિક સાથે વિશ્વભરના પ્રેક્ષકો સુધી પહોંચી શકે છે.
તેમના કોમિક અને નાટકીય ટાઇમિંગ વિશે એક ફિલ્મ પ્રેમીના પ્રશ્નનો જવાબ આપતા, બેદીએ સમજાવ્યું કે આવી સૂક્ષ્મતાઓ ક્યારેય આકસ્મિક હોતી નથી. તેમણે કહ્યું કે દરેક હાવભાવ અને અભિવ્યક્તિ સ્ક્રિપ્ટ અને પાત્રના આર્કના ભાગ રૂપે કાળજીપૂર્વક આયોજિત કરવામાં આવે છે, જે નિરૂપણમાં પ્રામાણિકતા લાવવા માટે અભિવ્યક્તિના ઇરાદાપૂર્વકના માધ્યમ તરીકે સેવા આપે છે.

તેઓ આટલી સહજતાથી લાગણીઓ વચ્ચે કેવી રીતે બદલાવ લાવે છે અને શું તેઓ અરીસા સામે રિહર્સલ કરે છે તે પૂછવામાં આવતા, બેદીએ અભિનય પ્રત્યેના તેમના અભિગમ વિશે આંતરદૃષ્ટિ રજૂ કરી હતી. તેમણે અરીસા સામે પ્રેક્ટિસ ન કરવાની સલાહ આપી હતી, અને સમજાવ્યું હતું કે અભિનય કરતી વખતે પોતાની જાતને જોવાથી અભિનેતાનો વિકાસ અટકી શકે છે, કારણ કે અભિનય કરતી વખતે પોતાના પ્રદર્શનનું નિષ્પક્ષ મૂલ્યાંકન કરવું મુશ્કેલ છે. તેના બદલે, તેમણે પાત્રને ઊંડાણપૂર્વક સમજવા અને આત્મસાત કરવાના મહત્ત્વ પર ભાર મૂક્યો હતો. એકવાર અભિનેતા પાત્રની માનસિકતા સમજી લે છે - ત્યારે વાણી, પ્રતિક્રિયાઓ અને ભાવનાત્મક સંક્રમણો સ્વાભાવિક રીતે વહેવા લાગે છે.
પ્રોડક્શન ડિઝાઇનર સૈની એસ. જોહરેએ ફિલ્મની સ્થાપત્ય પ્રામાણિકતાની વિગતો આપી હતી અને ખુલાસો કર્યો હતો કે ટીમે 40 થી વધુ પ્રેક્ટિકલ સેટ્સનું નિર્માણ કર્યું હતું. પાકિસ્તાનના સ્થળોની ભૌતિક પહોંચ વિના, જોહરેએ ફિલ્મના વાતાવરણને શરૂઆતથી વિશ્વાસપૂર્વક પુનઃનિર્મિત કરવા માટે સમાચાર આર્કાઇવ્સ, સ્થાનિક ગેંગ-વોર અહેવાલો, શહેરી ટેક્સચર અને ગૂગલ મેપ્સનો અભ્યાસ કરીને સંપૂર્ણ સંશોધન પર આધાર રાખ્યો હતો.

પ્રેસ કોન્ફરન્સે સિનેમા પર અર્થપૂર્ણ વાતચીત માટે એક જીવંત પ્લેટફોર્મ તરીકે 57મા IFFIની ભૂમિકાને રેખાંકિત કરી હતી, જે ફિલ્મ નિર્માણ પાછળની સર્જનાત્મક પ્રક્રિયાઓનું અન્વેષણ કરવા માટે ફિલ્મ નિર્માતાઓ, કલાકારો અને પ્રેક્ષકોને એકસાથે લાવે છે.
આવી ક્રિયાપ્રતિક્રિયાઓ દ્વારા ફેસ્ટિવલ માત્ર પડદા પરની આકર્ષક વાર્તાઓની જ નહીં, પરંતુ તેમને જીવંત બનાવતી કળા, સંશોધન અને સહયોગી પ્રયાસોની પણ ઉજવણી કરે છે, જે સિનેમેટિક અભિવ્યક્તિના વિવિધ પરિમાણોની ઊંડી પ્રશંસાને પ્રોત્સાહન આપે છે.
IFFILOID અહીં વાંચો: https://www.pib.gov.in/iffi/57/iffiLoid.aspx?yr=2026&lang=1®=48
SM/IJ/GP/JT
સોશિયલ મીડિયા પર અમને ફોલો કરો :
@PIBAhmedabad
/pibahmedabad1964
/pibahmedabad
pibahmedabad1964[at]gmail[dot]com