এম আই এফ এফ ২০২৬-এ ভাৰতী ঔৰ বিবোৰ বিশ্ব প্ৰিমিয়াৰৰ আয়োজন কৰে, ভাৰতৰ মহিলা আইকনসকললৈ এনিমেটেড শ্ৰদ্ধাঞ্জলি
১৯সংখ্যক মুম্বাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (এম আই এফ এফ২০২৬) স্নেহা ৰবিশংকৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এন এফ ডি চি আৰু পাপেটিকা মিডিয়াৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত হিন্দী এনিমেচন ধাৰাবাহিক ভাৰতী ঔৰ বিবোৰ বিশ্ব প্ৰিমিয়াৰৰ আয়োজন কৰা হয়। এই শৃংখলাটোৰ পৰিচয় দি ৰবিশংকৰে এই প্ৰকল্পটোত এন এফ ডি চি-ৰ সহযোগিতাৰ কথা উল্লেখ কৰি ইয়াক এক বৃহৎ মাইলৰ খুঁটি বুলি অভিহিত কৰে। ভাৰতৰ এই মহান মহিলাসকলৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হিচাপে তেওঁলোকৰ এই কাহিনীবোৰ অসম্পাদিত ৰূপত উপস্থাপন কৰা হৈছে বুলি অস্বীকাৰ কৰি এই শৃংখলাটো আৰম্ভ হয়।
যুৱতী ভাৰতী আৰু তেওঁৰ যাদুকৰী সঙ্গী বিবোৰ জৰিয়তে কোৱা-তেওঁৰ নামটোৱে ভাৰতৰ মহিলা সংস্কৰণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে-প্ৰতিটো খণ্ডই চালক, যত্নশীল, কথক নৃত্যশিল্পী, কৃষক, জিমনাষ্ট আৰু শিল্পী হিচাপে দৈনন্দিন ভূমিকাত মহিলাসকলক উদযাপন কৰা এক কোৰাছৰ সৈতে আৰম্ভ হয়, যি সাৰ্বজনীন পৰিৱেশন বহন কৰেঃ ‘নাৰী মে দেৱী মে, মুঝছে হে চবকুচ, মুঝমে হে চবকুচ’। এই বৈচিত্ৰপূৰ্ণ উপস্থাপনে মহান মহিলাসকলৰ ভাবমূৰ্তিৰ গতানুগতিকতা প্ৰত্যাখ্যান কৰে।
এই ধাৰাবাহিকখনত ভাৰতৰ চাৰিগৰাকী বাস্তৱ জীৱনৰ মহিলা আইকনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। অহিল্যাবাই হোলকাৰে ইন্দোৰৰ ৰাজকীয় পৰিয়ালৰ পৰা মাৰাঠা ৰাণীৰ প্ৰশাসনিক জ্ঞান আৰু কূটনীতিৰ উত্থানক চিত্ৰিত কৰিছে, য'ত মহিলাসকলে তেওঁৰ শাহুৰ জৰিয়তে প্ৰতিফলিত হয়, যিয়ে তেওঁক শক্তিশালী নেতৃত্বৰ পাঠ শিকাইছিল।
ৰাণী দুৰ্গাৱতীয়ে গণ্ডৱানা ৰাণীৰ ৰাজত্বকাল আৰু আকবৰৰ অধীনত মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতি তেওঁৰ অবাধ্যতাৰ সন্ধান কৰে-তেওঁৰ সংকল্পই তেওঁৰ ক্ষমতাক স্বীকৃতি দিবলৈ বাধ্য কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁৰ লোকসকলে ‘ওৱ তো মেহজ এক ঔৰত হেয়’ শব্দটোৰে নাকচ কৰিছিল। এই খণ্ডটোৱে জবলপুৰৰ ৰাণী দুৰ্গাৱতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জৰিয়তে সন্মানিত এক উত্তৰাধিকাৰ, আত্মসমৰ্পণতকৈ মৃত্যু বাছনি কৰাৰ ওপৰত সমাপ্ত হয়। এনিমেটাৰে সাধাৰণতে ভংগুৰ নাৰীত্বৰ সৈতে বান্ধ খাই গোলাপী ৰঙটো বিকৃত কৰে, ইয়াক সাহসৰ এক তীব্ৰ সৈন্যবাহিনী হিচাপে পুনৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
ৰাণী ৰাশমনীয়ে কলকাতাৰ সমাজ সংস্কাৰক অনুসৰণ কৰে যিয়ে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল, জনকল্যাণৰ আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু ঈশ্বৰ চন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰৰ সৈতে সংস্কাৰ সাধন কৰিছিল। যাৰ ভিতৰত আছে বহুবিবাহ নিষিদ্ধ কৰা আইন। এই খণ্ডটোৱে পুৰোহিতসকলে দক্ষিণেশ্বৰ মন্দিৰত পূজা কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ জৰিয়তে ধৰ্মীয় পিতৃত্ববাদকো প্ৰত্যাহ্বান জনায় কিয়নো ইয়াক এগৰাকী মহিলাই নিৰ্মাণ কৰিছিল।
ৰাজকীয় আখ্যানৰ পৰা পৃথক স্বৰত চালুমাৰাদা থিম্মাক্কাই কৰ্ণাটকৰ পৰিৱেশবিদক চিত্ৰিত কৰিছে যিয়ে আনুষ্ঠানিক শিক্ষাক অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু কম বয়সতে বিবাহ কৰিছিল, শ শ গছপুলি ৰোপণ কৰিছিল আৰু নিজৰ সন্তান হিচাপে লালন-পালন কৰিছিল। পাছলৈ তেওঁ পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত হৈছিল।
খণ্ডবোৰত, ধাৰাবাহিকটোৱে বিধৱা, বিবাহ আৰু এই মহিলাসকলে বহন কৰা শান্ত আৱেগিক ব্যয়ৰ সৎ চিত্ৰণ কৰা হয়। কাহিনী বৰ্ণনাৰ এটা সূক্ষ্মতা হ’ল ইয়াৰ লিংগৰ ভাৰসাম্য, যি নাৰীবাদী দৃষ্টিভংগীৰ সপক্ষে এক বিশুদ্ধ মাতৃত্ববাদী গঠনক প্ৰতিহত কৰে।
মনোৰঞ্জনধৰ্মী শিক্ষাই যুৱ মনৰ ইতিহাসক সুগম আৰু আকৰ্ষণীয় কৰি তোলে। এনে এক সময়ত যেতিয়া ভাৰতৰ এনে বীৰ মহিলাসকলৰ উত্তৰাধিকাৰ স্মৃতিৰ পৰা ম্লান হোৱাৰ বিপদাশংকা আছে, ভাৰতী ঔৰ বিবোৱে শিশুসকলক তেওঁলোকৰ অৱদান জানিবলৈ, মূল্য দিবলৈ আৰু আগুৱাই নিয়াৰ বাবে এক স্মাৰক হিচাপে কাম কৰিছে।
* * *
PIB Team MIFF | Mahesh Kumar/Arushi Kumari/Darshana Rane/MK
रिलीज़ आईडी:
2278078
| Visitor Counter:
10