কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী শ্ৰী গজেন্দ্ৰ সিং শেখাৱত ডাঙৰীয়া, ৰাও ইন্দ্ৰজিৎ সিং, এল মুৰুগন ডাঙৰীয়া আৰু এই কাৰ্য্যসূচীৰ কেন্দ্ৰবিন্দু সাহিত্যিক ছিনি বিশ্বনাথন ডাঙৰীয়া, প্ৰকাশক ভি শ্ৰীনিবাসন ডাঙৰীয়া, ইয়াত উপস্থিত সকলো গণ্যমান্য ব্যক্তি, ভদ্ৰলোক আৰু মহিলাসকল...

আজি দেশত মহাকবি সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতীৰ জন্ম বাৰ্ষিকী উদযাপন কৰা হৈছে। মই সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতীক শ্ৰদ্ধাৰে প্ৰণাম জনাইছোঁ। তেখেতৰ প্ৰতি মোৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি নিবেদন কৰিছোঁ। আজি ভাৰতৰ সংস্কৃতি আৰু সাহিত্যৰ বাবে, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ স্মৃতিৰ বাবে আৰু তামিলনাডুৰ গৌৰৱৰ বাবে এক অতিশয় বিশেষ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈছে। মহাকবি সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতীৰ ৰচনা, তেওঁৰ সৃষ্টিৰ প্ৰকাশ অতিশয় পৰম সেৱা, অতি গভীৰ সাধনা আজি সম্পূৰ্ণ হ'বলৈ আগবাঢ়িছে। ২১ টা খণ্ডত ‘কলৱৰিছায়িল ভাৰতীয়ৰ পদপ্পুগল’ৰ (Kalvarisaiyil Bharathiyar Padappugal) সংকলন ৬ দশকৰ অক্লান্ত পৰিশ্ৰমৰ এনে সাহস, যি অসাধাৰণ আৰু অভূতপূৰ্ব। এই সমৰ্পণ, এই সাধনা, এই কঠোৰ পৰিশ্ৰম ছিনি বিশ্বনাথন ডাঙৰীয়াৰ। মোৰ পূৰ্ণ বিশ্বাস আছে, আগন্তুক প্ৰজন্মই ইয়াৰ জৰিয়তে বহুখিনি উপকৃত হ'ব। কেতিয়াবা আমি এটা শব্দ শুনোঁ। এটা জীৱন, এটা মিছন। কিন্তু ছিনি জীয়ে দেখিছে যে এক জীৱন এক মিছন কি। এয়া বৰ গভীৰ সাধনা। তেখেতৰ আজি তপস্যাই মোক মহা-মহোপাধ্যায় পাণ্ডুৰাং বামন কানেৰ কথা মনত পেলাইছে। তেওঁ জীৱনৰ ৩৫ বছৰ ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ ইতিহাস ৰচনাত পাৰ কৰিছিল। মই নিশ্চিত যে ছিনি বিশ্বনাথন জীৰ এই কাম শৈক্ষিক জগতত এক মাপকাঠি হৈ উঠিব। বিশ্বনাথন জী, তেওঁৰ সকলো সতীৰ্থ আৰু আপোনালোক সকলোকে এই কামৰ বাবে অভিনন্দন জনাইছোঁ।

বন্ধুসকল,

মই জানিব পাৰিছোঁ যে এই ২৩ টা খণ্ডত “কলৱৰিছায়িল ভাৰতীয়ৰ পদপ্পুগল”ত ভাৰতীৰ ৰচনাই নহয়, তেওঁৰ সাহিত্যৰ পটভূমিৰ তথ্য আৰু দাৰ্শনিক বিশ্লেষণো সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। প্ৰতিটো খণ্ডত ধাৰাবাহিক, বৰ্ণনা আৰু ধাৰাবাহিকতা আছে। ভাৰতীৰ চিন্তাধাৰাক গভীৰভাৱে বুজিবলৈ, ইয়াৰ গভীৰতা বুজিবলৈ আৰু সেই সময়ৰ পৰিস্থিতি বুজিবলৈ ইয়াৰদ্বাৰা যথেষ্ট সহায়ক হ’ব। লগতে এই সংকলন গৱেষণক আৰু পণ্ডিতসকলৰ বাবে অতি সহায়ক বুলি প্ৰমাণিত হ’ব।

বন্ধুসকল,

আজি গীতা জয়ন্তীৰ পৱিত্ৰ উপলক্ষও। শ্ৰী সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতী জীৰ গীতাৰ প্ৰতি গভীৰ বিশ্বাস আছিল, গীতা-জ্ঞানৰ বিষয়ে তেওঁৰ বুজাবুজিও সমানেই গভীৰ আছিল। গীতাক তামিল ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল, লগতে ইয়াৰ সহজ ব্যাখ্যাও কৰিছিল। আৰু চাওঁক আজিৰ দিনটো, আজি গীতা জয়ন্তী, সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতী জীৰ জন্ম বাৰ্ষিকী আৰু তেওঁৰ ৰচনা প্ৰকাশৰ দিনটো, অৰ্থাৎ ই এক প্ৰকাৰৰ ত্ৰিবেণী সংগম। এই কাৰ্য্যসূচীৰ জৰিয়তে আপোনালোক সকলোকে লগতে সকলো দেশবাসীলৈ গীতা জয়ন্তীৰো আন্তৰিক শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিছোঁ।

বন্ধুসকল,

আমাৰ দেশত শব্দক কেৱল প্ৰকাশভংগী বুলি গণ্য কৰা নহয়। আমি ‘শব্দ ব্ৰহ্ম’, শব্দৰ অসীম শক্তিৰ কথা কোৱা সংস্কৃতিৰ অংশ। গতিকে ঋষি আৰু মণিষীসকলৰ কথা কেৱল তেওঁলোকৰ চিন্তা নহয়। তেওঁলোকৰ চিন্তা, অভিজ্ঞতা আৰু সাধনাৰ সাৰমৰ্ম। সেই অসাধাৰণ চেতনাবোৰক পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰাটো আমাৰ কৰ্তব্য। আজি এনে সংকলনৰ আধুনিক প্ৰেক্ষাপটত যিমান গুৰুত্ব আছে, সিমানেই আমাৰ পৰম্পৰাতো প্ৰাসংগিকতা আছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ভগৱান ব্যাসে ৰচনা কৰা বহু গ্ৰন্থৰ বাবে আমাৰ স্বীকৃতি আছে। সেই গ্ৰন্থসমূহ আজিও আমাৰ হাতত উপলব্ধ, কাৰণ সেইসমূহ পুৰাণ ব্যৱস্থাৰ ৰূপত সংকলিত কৰা হৈছে। একেদৰে স্বামী বিবেকানন্দৰ সম্পূৰ্ণ ৰচনা, ডঃ বাবাছাহেব আম্বেদকাৰ লেখা আৰু ভাষণ, দীন দয়াল উপাধ্যায় সম্পূৰ্ণ ভাংমাই, আধুনিক যুগৰ এনে সংকলন আমাৰ সমাজ আৰু শিক্ষাৰ বাবে অতি উপযোগী বুলি প্ৰমাণিত হৈছে। ‘তিৰুক্কুৰাল’ক ভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ কামো অব্যাহত আছে। যোৱা বৰ্ষত মই পাপুয়া নিউগিনিলৈ যাওঁতে স্থানীয় টক পিচিন ভাষাত ‘তিৰুক্কুৰাল’ উন্মোচনৰ মোৰ সৌভাগ্য হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে লোক কল্যাণ মাৰ্গত মই গুজৰাটী ভাষাত ‘তিৰুক্কুৰাল’ৰ অনুবাদো উন্মোচন কৰিছিলোঁ।

বন্ধুসকল,

সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতী জী আছিল এনে এজন মহান চিন্তাবিদ, যিয়ে দেশখনৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰাজিক মনত ৰাখি কাম কৰিছিল। তেওঁৰ দৃষ্টি ইমানেই বহল আছিল। সেই সময়ছোৱাত দেশৰ প্ৰয়োজন হোৱা প্ৰতিটো দিশতে তেওঁ কাম কৰিছিল। ভাৰতীয়ৰ কেৱল তামিলনাডু আৰু তামিল ভাষাৰ ঐতিহ্য নহয়। তেওঁ আছিল এনে এজন চিন্তাবিদ, যিয়ে প্ৰতিটো ক্ষণ ভাৰত মাতাৰ সেৱাত উৎসৰ্গা কৰিছিল। ভাৰতৰ উত্থান, ভাৰতৰ গৌৰৱ, এয়া আছিল তেওঁৰ সপোন। ভাৰতীয় জীৰ অৱদানক কৰ্তব্যবোধেৰে ৰাইজৰ মাজলৈ নিবলৈ আমাৰ চৰকাৰে যিমান পাৰি সিমান প্ৰয়াস কৰিছে। ২০২০ত সমগ্ৰ বিশ্বই ক’ভিডৰ প্ৰত্যাহ্বানেৰে মোকাবিলা কৰিবলগীয়া হৈছিল। কিন্তু তাৰ পিছতো আমি সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতী জীৰ ১০০ সংখ্যক মৃত্যু বাৰ্ষিকী বিস্তৃত কাৰ্য্যসূচীৰে পালন কৰিছিলোঁ। মই নিজেও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰতী মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছিলোঁ। দেশত লালকিল্লাৰ প্ৰাচীৰেই হওঁক বা বিশ্বৰ আন দেশতেই হওঁক, মহাকবি ভাৰতীৰ চিন্তাৰ জৰিয়তে মই অহৰহ ভাৰতৰ দৃষ্টিভংগী বিশ্বৰ আগত দাঙি ধৰি আহিছোঁ। আৰু এতিয়া ছিনি জীয়ে উল্লেখ কৰিছে যে মই বিশ্বৰ যি স্থানলৈকে যাওঁ, তাতেই ভাৰতী জীৰ আলোচনা কৰোঁ। আৰু, আমাৰ কাশীও মোৰ আৰু সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতী জীৰ মাজত এক জীৱন্ত সংযোগ, আধ্যাত্মিক সংযোগ। মোৰ কাশীৰ লগত তেওঁৰ সম্পৰ্ক, কাশীত কটোৱা সময়খিনি কাশীৰ ঐতিহ্যৰ অংগ হৈ পৰিছে। জ্ঞান আহৰণৰ বাবে তেওঁ কাশীলৈ আহিছিল আৰু তাতেই চিৰকাল থাকিল। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বহু সদস্য আজিও কাশীত থাকে। আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে যোগাযোগ অব্যাহত ৰখাৰ সৌভাগ্য মোৰ হৈছে। ভাৰতীয়ে গংগাৰ পাৰৰ কাশীত থাকি বহু ৰচনা কৰিছিল। সেয়ে আজি কাশীৰ সাংসদ হিচাপে তেওঁৰ ৰচনা সংগ্ৰহৰ এই পবিত্ৰ কৰ্মক আদৰণি জনাইছোঁ আৰু অভিনন্দন জনাইছোঁ। আমাৰ চৰকাৰৰ সৌভাগ্য যে বিএইচইউত মহাকবি ভাৰতীয়ৰ অৱদানৰ বাবে উৎসৰ্গিত এখন আসন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে।

বন্ধুসকল,

সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতীৰ দৰে ব্যক্তিত্বই শতিকাত এবাৰ জন্মলাভ কৰে। তেওঁৰ চিন্তাধাৰা, তেওঁৰ বুদ্ধিমত্তা, বহুমাত্ৰিক ব্যক্তিত্বই আজিও সকলোকে আচৰিত কৰি তোলে। মাত্ৰ ৩৯ বছৰীয়া জীৱনত ভাৰতী জীয়ে আমাক ইমানখিনি দিছে। ৩৯ বছৰ বয়সতে তেওঁ অসাধ্য সাধন কৰিছিল। শৈশৱত যেতিয়া তেওঁ খেলা-ধূলা কৰিছিল আৰু শিকিছিল, তেতিয়া তেওঁ জাগ্ৰত কৰিছিল দেশপ্ৰেমৰ অনুভূতি। এফালে তেওঁ আধ্যাত্মিকতাৰ সাধক আছিল, আনফালে আধুনিকতাৰো সমৰ্থক আছিল। তেওঁৰ ৰচনাসমূহে প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি প্ৰেমো প্ৰকাশ কৰে আৰু লগতে এটি উন্নত ভৱিষ্যতৰ প্ৰেৰণাও প্ৰকাশ কৰে। স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ত তেওঁ স্বাধীনতাৰ দাবীয়েই নহয়, স্বাধীন হ’বলৈ ভাৰতবাসীৰ মন জোকাৰি পেলাইছিল। আৰু এয়া বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা! তেওঁ দেশবাসীক কৈছিল, মই কেৱল তামিল ভাষাত কথা ক’বলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ। আপোনালোক সকলো পণ্ডিতে উচ্চাৰণৰ ভুলৰ বাবে মোক ক্ষমা কৰিব। মহাকবি ভাৰতীয়ে কৈছিল

এনৰু তানিয়ম, ইন্দ সুদন্তিৰ, দাগম। এনৰু মাডিয়ম এংলে আদিমাইনমোগাম।

অৰ্থাৎ স্বাধীনতাৰ এই পিয়াহ কেতিয়া নিৰ্বাপিত হ’ব? দাসত্বৰ প্ৰতি আমাৰ মোহ কেতিয়া শেষ হ’ব? অৰ্থাৎ সেই সময়ত দাসত্বৰ প্ৰতি মুগ্ধ হোৱা এটা শ্ৰেণী আছিল। ...দাসত্বৰ প্ৰতি এই মোহ কেতিয়া শেষ হ’ব? এই আৱেদন কেৱল এনে এজন ব্যক্তিয়েহে কৰিব পাৰে যিজনৰ আত্মনিৰীক্ষণৰ সাহস আৰু জয়ী হোৱাৰ আত্মবিশ্বাস আছে! আৰু এইটোৱেই আছিল ভাৰতীৰ বিশেষত্ব। তেওঁ স্পষ্টকৈ কথা কৈছিল, সমাজক দিশ দেখুৱাইছিল। সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ আচৰিত ধৰণৰ কাম কৰিছিল। ১৯০৪ত তেওঁ তামিল কাকত স্বদেশমিত্ৰণত যোগদান কৰিছিল। তাৰ পিছত ১৯০৬ত তেওঁ ৰেড পেপাৰত ইণ্ডিয়া নামৰ সাপ্তাহিক কাকত এখন ছপা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এইখনেই আছিল তামিলনাডুত ৰাজনৈতিক কাৰ্টুন ছপা কৰা প্ৰথমখন কাকত। ভাৰতী জীয়ে সমাজখনক দুৰ্বল আৰু বঞ্চিত লোকসকলক সহায় কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। তেওঁৰ কবিতা সংকলন কান্নন পট্টুত তেওঁ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক ২৩ টা ৰূপত কল্পনা কৰিছে। তেওঁৰ এটা কবিতাত দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ অতিশয় আৰ্তজনৰ বাবে কাপোৰৰ উপহাৰ বিচাৰিছে। এইদৰে তেওঁ দান দিবলৈ সক্ষম হোৱাসকললৈ এটা বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিছিল। দান-বৰঙণিৰে উদ্দীপনাৰে ভৰা তেওঁৰ কবিতাবোৰে আজিও আমাক অনুপ্ৰাণিত কৰে।

বন্ধুসকল,

ভাৰতী আছিল এনে এগৰাকী ব্যক্তি, যিয়ে নিজৰ সময়তকৈ আগত চোৱা আৰু ভৱিষ্যৎ বুজি পোৱা ব্যক্তি আছিল। আনকি সেই যুগতো যেতিয়া সমাজখন অন্য সমস্যাৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। ভাৰতী যুৱক-যুৱতী আৰু মহিলা সবলীকৰণৰ প্ৰবল সমৰ্থক আছিল। ভাৰতীৰ বিজ্ঞান আৰু উদ্ভাৱনৰ প্ৰতিও অপৰিসীম বিশ্বাস আছিল। সেই যুগত তেওঁ এনে এক যোগাযোগৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল, যিয়ে দূৰত্ব হ্ৰাসেৰে সমগ্ৰ দেশক সংযোগ কৰিছিল। আৰু আজি আমি যি প্ৰযুক্তিৰে জীয়াই আছোঁ, সেই যুগত ভাৰতী জীয়ে সেই প্ৰযুক্তিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল-

কাশী নগৰ, পুলভাৰ পেসুম, উৰাই টান, কাঞ্চিয়িল, কেতপাদৰকোৰ, কাৰুভি চেয়াভোম।

অৰ্থাৎ কাশীত সাধুসকলে কোৱা কথাবোৰ শুনিব পৰাকৈ এটা যন্ত্ৰ থাকিব লাগে। আজি আমি দেখিবলৈ পাইছোঁ যে ডিজিটেল ইণ্ডিয়াই এই সপোনবোৰক কেনেদৰে বাস্তৱত পৰিণত কৰিছে। ভাষিণীৰ দৰে এপেও ভাষা সম্পৰ্কীয় সকলো সমস্যা নাইকিয়া কৰিছে। যেতিয়া ভাৰতৰ প্ৰতিটো ভাষাৰ প্ৰতি সন্মানৰ ভাৱ হয়, যেতিয়া ভাৰতৰ প্ৰতিটো ভাষাৰ প্ৰতি গৌৰৱ থাকে, যেতিয়া ভাৰতৰ প্ৰতিটো ভাষা সংৰক্ষণৰ উদ্দেশ্য থাকে, তেতিয়া এনেদৰে প্ৰতিটো ভাষাৰ বাবে সেৱাৰ কাম কৰা হয়।

বন্ধুসকল,

মহাকবি ভাৰতীৰ সাহিত্য বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি তামিল ভাষাৰ বাবে এক ঐতিহ্যৰ দৰে। আৰু আমি গৌৰৱান্বিত যে আমাৰ তামিল ভাষা বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি ভাষা। আমি যেতিয়া তেওঁৰ সাহিত্যৰাজিক বিয়পাই দিওঁ, তেতিয়া আমি তামিল ভাষাৰো সেৱা কৰোঁ। আমি যেতিয়া তামিলৰ সেৱা কৰোঁ, তেতিয়া আমি এই দেশৰ আটাইতকৈ পুৰণি ঐতিহ্যকো সেৱা আগবঢ়াওঁ।

ভাই ভগ্নীসকল,

যোৱা ১০ বছৰে দেশখনে তামিল ভাষাৰ গৌৰৱৰ বাবে নিষ্ঠাৰে কাম কৰি আহিছে। ৰাষ্ট্ৰসংঘত তামিল ভাষাৰ গৌৰৱ সমগ্ৰ বিশ্বৰ আগত উপস্থাপন কৰিছিলোঁ। আমি সমগ্ৰ বিশ্বতে তিৰুভাল্লাভাৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰও মুকলি কৰিছোঁ। এক ভাৰত শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতৰ আত্মা সুব্ৰহ্মণ্য ভাৰতীৰেই চিন্তাৰ প্ৰতিফলন। ভাৰতীয়ৰে দেশৰ ভিন্ন সংস্কৃতিক সংযোগৰ মতাদৰ্শক সদায় সুদৃঢ় কৰি তুলিছিল। আজি কাশী-তামিল সংগমম আৰু সৌৰাষ্ট্ৰ তামিল সংগমম আদি অনুষ্ঠানেও একে কাম কৰি আছে। ইয়াৰ ফলত সমগ্ৰ দেশৰ মানুহৰ তামিল সম্পৰ্কে জানিবলৈ কৌতূহল বাঢ়িছে। তামিলনাডুৰ সংস্কৃতিকো প্ৰচাৰ কৰা হৈছে। আমাৰ আশা দেশৰ প্ৰতিজন নাগৰিকে দেশৰ প্ৰতিটো ভাষাকে নিজৰ বুলি গণ্য কৰে যেন, প্ৰতিজন ভাৰতীয়ই প্ৰতিটো ভাষাক লৈ গৌৰৱ কৰিব লাগে। তামিলৰ দৰে ভাৰতীয় ভাষাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে আমি যুৱক-যুৱতীসকলক তেওঁলোকৰ মাতৃভাষাত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণৰ বিকল্পৰো ব্যৱস্থা কৰিছোঁ।

বন্ধুসকল,

ভাৰতী জীৰ সাহিত্য সংকলনে তামিল ভাষাৰ প্ৰসাৰৰ বাবে আমাৰ প্ৰচেষ্টাক উদ্দীপনা যোগাব বুলি মই নিশ্চিত। আমি একেলগে এখনি উন্নত ভাৰতৰ লক্ষ্যত উপনীত হ’ম আৰু ভাৰতীৰ সপোন পূৰণ কৰিম। এই সংকলন প্ৰকাশৰ বাবে আপোনালোক সকলোকে আকৌ এবাৰ অভিনন্দন জনাইছোঁ। আপোনালোক সকলোলৈ বানাক্কম, অশেষ ধন্যবাদ জনালোঁ!

MJPS/VJ/DK/SB