প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয়
azadi ka amrit mahotsav

উত্তৰাখণ্ডৰ মানা গাঁৱত বিভিন্ন উন্নয়নমূলক কামৰ আধাৰশিলা স্থাপন অনুষ্ঠানত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে প্ৰদান কৰা ভাষণৰ অসমীয়া অনুবাদ

পোষ্ট কৰা হৈছে: 21 OCT 2022 8:31PM by PIB Guwahati

জয় বদ্ৰী বিশাল, জয় বদ্ৰী বিশাল, জয় বদ্ৰী বিশাল!

জয় বাবা কেদাৰ, জয় বাবা কেদাৰ, জয় বাবা কেদাৰ!

উত্তৰাখণ্ডৰ ৰাজ্যপাল গুৰমিৎ সিংজী; উত্তৰাখণ্ডৰ জনপ্ৰিয়, মৃদুভাষী আৰু প্ৰফুল্ল মুখ্যমন্ত্ৰী পুষ্কৰ সিং ধামীজী; মোৰ সংসদীয় সহকৰ্মী শ্ৰী তীৰথ সিং ৰাৱতজী; ধন সিং ৰাৱতজী, মহেন্দ্ৰ ভট্টজী, অন্যান্য গণ্যমান্য ব্যক্তিসকল তথা মোৰ মৰমৰ ভাই-ভনীসকল!

আজি বাবা কেদাৰ আৰু বদ্ৰী বিশালজীৰ পৰা আশীৰ্বাদ লোৱাৰ পিছত মই ধন্য আৰু সন্তুষ্ট অনুভৱ কৰিছো। এই মুহূৰ্তবোৰ মোৰ বাবে চিৰন্তন হৈ পৰিছে। যেতিয়া মই শেষবাৰৰ বাবে ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ আৰু আদেশ লৈ ইয়ালৈ আহিছিলো তেতিয়া মোৰ মুখৰ পৰা কিছুমান শব্দ ওলাই আহিছিল। সেই শব্দবোৰ মোৰ নাছিল, তেন্তে সেইবোৰ মোৰ মুখৰ পৰা কেনেকৈ ওলাই আহিল? মই নিশ্চিত নহয় কোনে মোক এই শব্দবোৰ ক'বলৈ বাধ্য কৰিছিল কিন্তু সেই শব্দবোৰ মোৰ মুখৰ পৰা ওলাই আহিছিল। শব্দবোৰ হৈছে - "এই দশকটো উত্তৰাখণ্ডৰ দশক হ'ব"। আৰু মই দৃঢ়ভাৱে বিশ্বাস কৰোঁ যে এই শব্দবোৰে বাবা, বদ্ৰী বিশাল আৰু মাতৃ গংগাৰ পৰা নিৰন্তৰে আশীৰ্বাদ লাভ কৰি থাকিব। মই সঁচাকৈয়ে সৌভাগ্যৱান যে আজি মই এই নতুন প্ৰকল্পবোৰৰ সৈতে পূৰ্বৰ সংকল্প পুনৰাবৃত্তি কৰিবলৈ আপোনালোকৰ সৈতে আছোঁ আৰু মই আপোনালোক সকলোৰে সৈতে বাৰ্তালাপ কৰাৰ সুযোগ পাইছো।

মানা গাওঁখন ভাৰতৰ অন্তিমখন গাওঁ হিচাপে জনাজাত। কিন্তু আমাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কোৱাৰ দৰে, এতিয়া মোৰ বাবেও সীমান্তৰ প্ৰতিখন গাওঁ হৈছে দেশৰ প্ৰথমখন গাওঁ। সীমান্তত বাস কৰা আপোনালোক সকলোৱে দেশৰ শক্তিশালী প্ৰহৰী। আৰু আজি মই মানা গাঁৱৰ কিছুমান পুৰণি স্মৃতি ঘূৰাই আনিব বিচাৰো। সম্ভৱতঃ সেই সময়ত তাত থকা কিছুমানে এইটো মনত ৰাখিব পাৰে। এনেকুৱা নহয় যে মই এতিয়া সীমান্তৰ প্ৰথমখন গাওঁৰ কথা কৈছো কাৰণ মই মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু তাৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈছিলো। প্ৰায় ২৫ বছৰ আগতে যেতিয়া মই উত্তৰাখণ্ডত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ কৰ্মী হিচাপে কাম কৰিছিলো, মোক কোনেও চিনি পোৱা নাছিল আৰু মোৰ কোনো ৰাজহুৱা জীৱনো নাছিল। মই মোৰ সময় অতিবাহিত কৰিছিলো আৰু সংগঠনটোৰ লোকসকলৰ সৈতে কাম কৰিছিলো। আৰু সেই সময়ত মই মানাত উত্তৰাখণ্ড বিজেপিৰ কাৰ্যকৰী সমিতিৰ এখন বৈঠক আহ্বান কৰিছিলো। গতিকে উত্তৰাখণ্ডৰ সকলো দলীয় কৰ্মীয়ে সেই সময়ত মোৰ ওপৰত বহুত খং কৰিছিল। তেওঁলোকে মোক কৈছিল যে এই ঠাইত উপনীত হোৱাটো কিমান কঠিন আৰু বহু সময়ৰ অপচয় হ'ব। সেয়েহে মই ক'লো, যিদিনা উত্তৰাখণ্ড বিজেপিয়ে মানাৰ গুৰুত্ব বুজি পাব, সিদিনা উত্তৰাখণ্ডৰ মানুহেও বিজেপিৰ গুৰুত্ব বুজি পাব। আৰু মানা গাঁৱৰ মাটিৰ শক্তি এতিয়া স্পষ্টভাৱে দেখা গৈছে। মানা গাঁৱৰ ভাই-ভনীসকলৰ আদেশ আৰু প্ৰেমৰ বাবেই এটাৰ পিছত এটাকৈ কেইবাটাও আশীৰ্বাদ প্ৰবাহিত হৈছে। আৰু উত্তৰাখণ্ডত নতুন চৰকাৰ গঠনৰ পিছত মই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত বক্তব্য ৰাখিছো। গতিকে মই আজি ইয়ালৈ অহাৰ লগে লগে আপোনালোক সকলোকে আৰু সমগ্ৰ উত্তৰাখণ্ডত সেৱা আগবঢ়োৱাৰ সুযোগ দিয়াৰ বাবে মই মানাৰ ভূমিৰ পৰা আন্তৰিক কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছো।

বন্ধুসকল,

একবিংশ শতিকাৰ উন্নত ভাৰত নিৰ্মাণত দুটা মুখ্য স্তম্ভ আছে। প্ৰথম, আমাৰ ঐতিহ্যৰ বাবে গৌৰৱান্বিত হোৱা আৰু দ্বিতীয়তে উন্নয়নৰ বাবে সকলো প্ৰচেষ্টা কৰা। আজি উত্তৰাখণ্ডই এই দুয়োটা স্তম্ভ শক্তিশালী কৰি আছে। আজি ৰাতিপুৱা মই বাবা কেদাৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছিলো আৰু পিছত বদ্ৰীনাথ বিশালৰ ওচৰলৈ গৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিলো কাৰণ মই ভগৱানৰ আদেশ অনুসৰণ কৰিব লাগিব। আৰু মোৰ বাবে, আনকি দেশৰ ১৩০ কোটি লোকো ঈশ্বৰৰ এক স্বৰূপ। গতিকে মই উন্নয়নৰ কামবোৰো পৰ্যালোচনা কৰিছিলো। আৰু এতিয়া মই আপোনালোকৰ সৈতে থকাৰ আৰু ২টা ৰ'পৱে প্ৰকল্পৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰিছো। এইটোৱে কেদাৰনাথ জী আৰু গুৰুদ্বাৰা হেমকুণ্ড চাহিব ভ্ৰমণ কৰাটো সহজ কৰি তুলিব। গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ আশীৰ্বাদ আমাৰ লগত থাকক! শ্ৰদ্ধাৰ গুৰুৰ সকলো আশীৰ্বাদ আমাৰ লগত থাকক! গুৰুসকলৰ আশীৰ্বাদত আমি এনে এক শুভ কাম কৰাৰ সুযোগ পাইছো।  লগতে আমি সকলোৱে বাবা কেদাৰৰ দ্বাৰা আশীৰ্বাদ লাভ কৰো! এই ৰ’পৱেটো কেৱল খুটা, তাঁৰ বা বহিবলৈ গাড়ীতে সীমাবদ্ধ নহয়; এই ৰ’পৱেটোৱে আপোনালোকক তীব্ৰ গতিত বাবাৰ ওচৰলৈ লৈ যাব আৰু একে সময়তে ই ইয়াৰ ওপৰত কাম কৰা লোকসকলক উপকৃত কৰিব। পৱিত্ৰ গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ শিক্ষা অনুসৰণ কৰা বিশ্বজুৰি মোৰ সকলো ভাই-ভনীয়ে হেমকুণ্ড চাহিবলৈকে নিৰ্মাণ কৰা এই ৰ’পৱেটোৰ বাবে নিশ্চয় আমাৰ ওপৰত আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰিছে। আপোনালোকে আনকি ইয়াৰ হাতত থকা শক্তিৰ কথা কল্পনাও কৰিব নোৱাৰে। আপোনালোকে দেখিব যে ইয়াক ইউকে, জাৰ্মানী আৰু কানাডাত উদযাপন কৰা হ'ব কিয়নো ৰ'পৱেই হেমকুণ্ড চাহিবক সংযোগ কৰিব। কেৱল সময় ৰাহি হোৱাই নহয় বৰঞ্চ ব্যক্তি এজনে তেওঁক/নিজকে গভীৰভাৱে ভক্তিত নিমজ্জিত কৰিব পাৰিব।

আজি মই উত্তৰাখণ্ড আৰু দেশ-বিদেশৰ প্ৰতিজন ভক্তক এই সকলো উন্নয়নমূলক প্ৰকল্পৰ বাবে অভিনন্দন জনাইছো। আৰু আপোনালোক সকলোৱে গুৰুসকলৰ দ্বাৰা আশীৰ্বাদ লাভ কৰক, বাবা কেদাৰ আৰু বদ্ৰী বিশালৰ দ্বাৰা আশীৰ্বাদ লাভ কৰক! মই আশা কৰোঁ সৰ্বশক্তিমানে আমাৰ সকলো শ্ৰমিক ভাতৃক এই কামটো পূৰ্ণ গতিত আৰম্ভ কৰিবলৈ আৰু সময়সীমাৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ শক্তি প্ৰদান কৰিব। আৰু আমি একেলগে প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ আহক কিয়নো এইটো এটা অতি কঠিন অঞ্চল। ইয়াত কাম কৰাটো কঠিন কিয়নো ইয়াত তীব্ৰ বতাহ বলে আৰু উচ্চ উচ্চতাত কাম কৰাটো সহজ নহয়। গতিকে, নিৰ্মাণ কাৰ্য্যৰ সময়ত আমাৰ শ্ৰমিক বা শ্ৰমিক বন্ধুসকলক সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিবলৈ আমি ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰো আহক। প্ৰকল্প ক্ষেত্ৰৰ ওচৰৰ গাওঁবোৰ আশীৰ্বাদৰ দৰে। আপোনালোকে সেইবোৰৰ যত্ন ল'ব লাগিব। তেওঁলোকক শ্ৰমিক বা কৰ্মী হিচাপে বিবেচনা নকৰিব যিয়ে টকা পাবলৈ কাম কৰি আছে। তেওঁলোকে প্ৰকৃততে ঈশ্বৰৰ সেৱা কৰি আছে। তেওঁলোক আপোনালোকৰ গাঁৱৰ অতিথি। তেওঁলোকে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি আছে। আপোনালোকে তেওঁলোকৰ যত্ন যিমানে ভালদৰে কৰিব, কামটো সিমানে দ্ৰুততাৰে সম্পন্ন হ'ব। আপুনি তেওঁলোকৰ চোৱাচিতা কৰিব নে? তেওঁলোকক নিজৰ সন্তান, ভাতৃ-ভগ্নীৰ দ্বৰে জ্ঞান কৰিব নে?

বন্ধুসকল,

আজি যেতিয়া মই বাবা কেদাৰৰ ধামলৈ গৈছিলো, মই তাত কাম কৰা শ্ৰমিক ভাই-ভনীসকলৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰাৰ সুযোগ পাইছিলো। মই অভিযন্তাসকলৰ সৈতে কথা পাতিবলৈও সুযোগ পাইছিলো। মই উৎফুল্লিত হৈছিলোঁ। তেওঁলোকে কৈছিল যে তেওঁলোকে নিৰ্মাণ কাৰ্য কৰা নাছিল। বৰঞ্চ তেওঁলোকে বাবাক উপাসনা কৰিছিল আৰু এইটো তেওঁলোকৰ পূজাৰ প্ৰক্ৰিয়া আছিল।

বন্ধুসকল,

দেশৰ স্বাধীনতাৰ ৭৫ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত, মই লালকিল্লাৰ প্ৰাচীৰৰ পৰা এটা আবেদন কৰিছিলো। এয়া আছিল দাসত্বৰ মানসিকতাৰ পৰা সম্পূৰ্ণ মুক্তিৰ আহ্বান। স্বাধীনতাৰ ইমান বছৰৰ পিছত, মই অৱশেষত এইটো কিয় ক'ব লগা হৈছিল? এইটো কোৱাৰ কি প্ৰয়োজন আছিল? ইয়াৰ কাৰণ হৈছে আমাৰ দেশখন দাসত্বৰ মানসিকতাৰ দ্বাৰা ইমানেই আৱদ্ধ হৈ আছে যে উন্নয়নৰ প্ৰতিটো কাৰ্য কিছুমান লোকৰ বাবে অপৰাধৰ দৰে অনুভৱ হয়। ইয়াত প্ৰগতিৰ কামটো দাসত্বৰ মাপকাঠিৰে ওজন কৰা হয়। সেয়েহে, দীৰ্ঘদিন ধৰি আমাৰ ধৰ্ম্মীয় স্থানসমূহৰ বিকাশৰ প্ৰতি আমাৰ বিতৃষ্ণা আছিল। এই লোকসকলে বিদেশৰ সাংস্কৃতিক স্থানসমূহৰ প্ৰশংসা কৰি ভাগৰি নপৰে, কিন্তু ভাৰতত একে ধৰণৰ কামত টোপনি আহে। ইয়াৰ একমাত্ৰ কাৰণ আছে - আমাৰ সংস্কৃতিৰ বিষয়ে হীনমন্যতা, আমাৰ ধৰ্মীয় স্থানত অবিশ্বাস আৰু আমাৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি উদাসীনতা। অৱশ্যে, আজি আমাৰ সমাজত এই মানসিকতা বৃদ্ধি হোৱা নাই। স্বাধীনতাৰ পিছত সোমনাথ মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ সময়ত কি ঘটিছিল আমি সকলোৱে জানো। তাৰ পিছত, আমি ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ ইতিহাসৰ সৈতে ভালদৰে পৰিচিত। এনে ধৰণৰ দাসত্ব মানসিকতাই আমাৰ পৱিত্ৰ বিশ্বাসৰ স্থানবোৰক জৰাজীৰ্ণ অৱস্থালৈ পৰিণত কৰিছিল। যোৱা শ শ বছৰৰ বতৰৰ পৰিস্থিতিত মন্দিৰৰ শিলবোৰ খহি গৈছিল; মন্দিৰৰ ঠাই, উপাসনাস্থলী, পানীৰ ব্যৱস্থা আৰু সকলোবোৰ ধ্বংসৰ অৱস্থালৈ পৰিণত হৈছিল। বন্ধুসকল, মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰক; কেইবা দশক ধৰি আমাৰ আধ্যাত্মিক কেন্দ্ৰসমূহৰ অৱস্থা এনেকুৱা আছিল যে এই ঠাইবোৰলৈ যাত্ৰা কৰাটো জীৱনৰ আটাইতকৈ কঠিন যাত্ৰা আছিল। ঐতিহাসিক সময়ৰ পৰা বিভিন্ন স্থানৰ দ্বাৰা শ্ৰদ্ধা কৰা এই ধৰ্মীয় স্থানবোৰ, য'ত মানুহে 'দৰ্শন' কৰিবলৈ যোৱাৰ সপোন দেখিছে, সেইবোৰ পূৰ্বৰ চৰকাৰবোৰে অৱহেলা কৰিছিল। সেই চৰকাৰবোৰে তেওঁলোকৰ নিজৰ নাগৰিকসকলক এই ঠাইবোৰ ভ্ৰমণৰ সুবিধা দিয়াটো প্ৰয়োজনীয় বুলি অনুভৱ কৰা নাছিল। মই নাজানো কেনে ধৰণৰ দাসত্বৰ মানসিকতাই তেওঁলোকক পিছুৱাই ৰাখিছিল। এইটো অন্যায় হোৱা নাছিল নেকি? এয়া কেৱল আপোনালোকৰ প্ৰশ্ন নহয়। এই প্ৰশ্নটো সকলো ১৩০ কোটি দেশবাসীৰ আৰু ঈশ্বৰে মোক আপোনালোকৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াৰ এই কামটো দিছে।

ভাতৃ আৰু ভগ্নীসকল,

এই অৱহেলা এক প্ৰকাৰে লাখ কোটি জনসাধাৰণৰ অনুভূতিৰ অপমান আছিল। ইয়াৰ আঁৰত পূৰ্বৰ চৰকাৰসমূহৰ স্বাৰ্থ নিহিত আছিল। কিন্তু ভাই-ভনীসকল, এই লোকসকলে আমাৰ হাজাৰ হাজাৰ বছৰ পুৰণি সংস্কৃতিৰ শক্তি বুজি পোৱা নাছিল। তেওঁলোকে পাহৰি গৈছিল যে এই তীৰ্থকেন্দ্ৰবোৰ কেৱল অট্টালিকা নহয়, বৰঞ্চ আমাৰ আত্মা আৰু সত্বা। সেইবোৰ এনেকুৱা শক্তিক্ষেত্ৰ যিয়ে আমাক আটাইতকৈ কঠিন পৰিস্থিতিতো জীৱনীশক্তি প্ৰদান কৰে। তেওঁলোকৰ অত্যধিক অৱহেলা স্বত্বেও, আমাৰ আধ্যাত্মিক কেন্দ্ৰবোৰৰ গুৰুত্ব হ্ৰাস হোৱা নাই, বা তেওঁলোকৰ প্ৰতি আমাৰ ভক্তি হ্ৰাস হোৱা নাই। আৰু আজি কাশী, উজ্জয়িনী, অযোধ্যা আৰু এনে অগণন তীৰ্থকেন্দ্ৰই তেওঁলোকৰ গৌৰৱ ঘূৰাই পাইছে। কেদাৰনাথ, বদ্ৰীনাথ আৰু হেমকুণ্ড চাহিবে তেওঁলোকৰ পৱিত্ৰতা বজাই ৰাখি আধুনিক সুবিধা লাভ কৰিছে। অযোধ্যাত এনে এক বিশাল ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ভাৰতে গুজৰাটৰ পৱাগড়ৰ দেৱী কালিকাৰ মন্দিৰৰ পৰা দেৱী বিন্ধ্যচলৰ কৰিডৰলৈ ইয়াৰ সাংস্কৃতিক উন্নতিৰ কথা ঘোষণা কৰিছে। এতিয়া প্ৰতিজন ভক্তৰ বাবে এই তীৰ্থকেন্দ্ৰসমূহত উপস্থিত হোৱাটো সহজ হৈ পৰিছে। আৰু যিহেতু ইয়াত প্ৰণালী আৰু সুবিধাবিলাক বিকশিত হৈ আছে, ই কেৱল বৃদ্ধ লোকসকলক সহায় কৰাই নহয়, বৰঞ্চ মোৰ দেশৰ নতুন প্ৰজন্ম বা ১২-২২ বছৰীয়া পুত্ৰ আৰু কন্যাকো আকৰ্ষিত কৰিব। সেয়া আমাৰ নীতি হ'ব লাগে। এতিয়া আমাৰ দিব্যাংগ বন্ধুসকলেও এই ঠাইবোৰ ভ্ৰমণ কৰিছে। মোৰ এতিয়াও মনত আছে যেতিয়া মই গিৰনাৰত এটা ৰ’পৱে নিৰ্মাণ কৰিছিলো, ৮০ বছৰীয়া জ্যেষ্ঠ নাগৰিকে সেই ঠাইখন ভ্ৰমণ কৰাৰ পিছত মোলৈ লিখিছিল। তেওঁলোকে কেতিয়াও এই ঠাইত উপাসনা কৰিবলৈ গিৰনাৰ পৰ্বত ভ্ৰমণ কৰাৰ কল্পনাও কৰা নাছিল। আজি তেওঁলোকে ৰ’পৱেৰ বাবে তেওঁলোকৰ আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰিছে।

বন্ধুসকল,

বহুলোকে আনকি এই শক্তিক চিনাক্ত নকৰে। আজি সমগ্ৰ দেশ ইয়াৰ তীৰ্থকেন্দ্ৰসমূহৰ বিষয়ে গৌৰৱৰ অনুভূতিৰে ভৰি আছে। উত্তৰাখণ্ডৰ এই দেৱভূমিয়ে নিজেই এই পৰিৱৰ্তনৰ সাক্ষী হৈ আছে। দ্বৈত ইঞ্জিন চৰকাৰ গঠন হোৱাৰ আগতে, সৰ্বাধিক ৫ লাখ ভক্তই এটা ঋতুত কেদাৰনাথ ভ্ৰমণ কৰিছিল। এতিয়া এই ঋতুত এই সংখ্যা ৪৫ লাখলৈ বৃদ্ধি পাইছে!

বন্ধুসকল,

তীৰ্থযাত্ৰী কেন্দ্ৰবোৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ আন এটা দিশ আছে, যিটো পৰ্যাপ্ত ধৰণে আলোচনা কৰা হোৱা নাই; আৰু সেয়া হ'ল পাহাৰীয়া অঞ্চলত বাস কৰা যুৱক-যুৱতীসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ সহজতা আৰু নিযুক্তিৰ সুযোগ। যেতিয়া ৰে’ল, পথ আৰু ৰ’পৱে পৰ্বতৰ সৈতে ভালদৰে সংযুক্ত হয়, তেওঁলোকে নিযুক্তিৰ সুযোগ আনি দিয়ে। একেদৰে, পৰ্বতৰ জীৱন আৰু অধিক সমৃদ্ধ, বিলাসী আৰু সহজ হৈ পৰে। এই সুবিধাবোৰে পৰ্বতবোৰত পৰ্যটনৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰে আৰু পৰিবহণ সহজ কৰি তোলে। এতিয়া আমাৰ চৰকাৰে পৰ্বতৰ ওপৰত সামগ্ৰী পৰিবহণৰ মুখ্য উপায় হিচাপে ড্ৰোন বিকশিত কৰাৰ ওপৰতো কাম কৰি আছে কিয়নো আজিকালি ড্ৰোনে ২০ কিলোগ্ৰাম, ২৫ কিলোগ্ৰাম বা ৫০ কিলোগ্ৰাম সামগ্ৰী তুলি আন ঠাইলৈ তীব্ৰ গতিত কঢ়িয়াই নিব পাৰে। আমি এই প্ৰযুক্তিটো আনিব বিচাৰো যাতে আপোনালোকৰ ঠাইত উৎপাদিত ফল আৰু পাচলিবোৰ সতেজভাৱে ডাঙৰ চহৰবোৰত উপনীত হ'ব পাৰে আৰু আপোনালোকৰ উপাৰ্জনো বৃদ্ধি হ'ব পাৰে। আৰু আজি মই ভাৰতৰ সীমান্তত দেশক সুৰক্ষা দি থকা গাওঁবাসীসকলৰ মাজত আছোঁ। আৰু মই প্ৰত্যক্ষ কৰিছো যে কেনেদৰে আমাৰ আত্মসহায়ক গোটৰ মাতৃ আৰু ভগ্নীসকলে বিভিন্ন সামগ্ৰী, মচলা, পাহাৰীয়া নিমখ আদি উৎপাদন কৰি আছে। পেকেজিঙেও মোক সঁচাকৈয়ে বহুত সুখী কৰি তুলিছে। মই মাতৃ আৰু ভগ্নীসকলক তেওঁলোকে কৰা আশ্চৰ্যকৰ কামৰ বাবে অভিবাদন জনাইছো। কিন্তু সমগ্ৰ ভাৰতৰ পৰা ইয়ালৈ অহা পৰ্যটকসকলৰ বাবে মোৰ এটা অনুৰোধ আছে। আপুনি ইয়ালৈ দুঃসাহসিক অভিযানৰ বাবে বা আধ্যাত্মিকতাৰ বাবে আহক কিন্তু আপোনাৰ ব্যয়ৰ এক ৰূপৰেখা মনত ৰাখিব। আপুনি পৰিবহণ, খাদ্য আৰু হোটেলত কিমান খৰচ কৰিছে? মই ভাৰত-চীন সীমান্তত অৱস্থিত আৰু ভাৰতৰ এই সীমান্তত পহৰা দি থকা ভাৰতৰ সেই গাওঁখনৰ বাবে সকলো ১৩০ কোটি দেশবাসীক এই অনুৰোধ জনাইছো। গতিকে, মই এই গাওঁখনৰ হৈ কথা কৈছো। এতিয়া মই সাধাৰণতে 'ভ’কেল ফৰ ল’কেল'ৰ কথা কওঁ নহয় জানো। গতিকে অনুগ্ৰহ কৰি এটা সংকল্প লওক যে আপোনালোকে য'তেই ভ্ৰমণ নকৰক, আপোনালোকে এই কঠিন অঞ্চললৈ আহক বা পুৰী, কন্যাকুমাৰী বা সোমনাথলৈ যাওঁক, অনুগ্ৰহ কৰি স্থানীয় সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰাৰ বাবে আপোনাৰ ভ্ৰমণ ব্যয়ৰ ৫% বচাই ৰাখক। আজি মই কেৱল এই অনুৰোধ কৰি আছোঁ। মই মোৰ দেশবাসীক আদেশ দিব নোৱাৰো কিন্তু মই সদায় দেশবাসীক অনুৰোধ কৰিব পাৰো। যদি আপুনি আপোনাৰ ভ্ৰমণত ১০০ টকা ব্যয় কৰে, অনুগ্ৰহ কৰি স্থানীয় লোকসকলে তৈয়াৰ কৰা সেই অঞ্চলৰ স্থানীয় সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিবলৈ ৫ টকা ৰাহি কৰক। যদি এটা সামগ্ৰী আপোনাৰ ঘৰত ইতিমধ্যেই আছে, তেন্তে আন এটা কিনিবলৈ দ্বিধা নকৰিব। আপুনি ইয়াক কাৰোবাক উপহাৰ হিচাপে দিব পাৰে। কিন্তু অনুগ্ৰহ কৰি ইয়াক ক্ৰয় কৰক। মই আপোনালোকক আশ্বাস দিছো যে এই অঞ্চলবোৰৰ লোকসকলৰ উপাৰ্জন বৃদ্ধি পাব! অলপ আগতে, কিছুমান মাতৃ আৰু ভগ্নীয়ে মোক কৈছিল যে এইবাৰ পৰ্যটকৰ সংখ্যৈ যথেষ্ট বৃহৎ আছিল। গতিকে, মই তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ মুঠ বিক্ৰীৰ বিষয়ে সুধিছিলো ৷ তেওঁলোকে মোক ক'বলৈ সংকোচ কৰিছিল। যেতিয়া মই জোৰ দিছিলো, তেওঁলোকে মোক কৈছিল যে এইবাৰ প্ৰায় ২.৫ লাখ টকা উপাৰ্জন হৈছিল। তেওঁলোক সন্তুষ্ট হৈছিল। যদি সকলো ভ্ৰমণকাৰী আৰু পৰ্যটকে তেওঁলোকৰ ভ্ৰমণ বাজেটৰ ৫% স্থানীয় সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিবলৈ আৱণ্টন কৰে, তেওঁলোকে এই অৱদানত সন্তুষ্ট অনুভৱ কৰিব। আপোনালোকে নিজৰ সন্তানক ক'ব পাৰে যে ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁলোকে উত্তৰাখণ্ডৰ পৰা ক্ৰয় কৰা চিত্ৰখন তাৰে এগৰাকী বৃদ্ধা মহিলাই অংকন কৰিছিল। আৰু চিত্ৰখনত খৰচ কৰা সামান্য ধনে সেই বৃদ্ধা মহিলাগৰাকীক সহায় কৰিছে। আপুনি অত্যন্ত সুখী আৰু সন্তুষ্ট অনুভৱ কৰিব। সেইকাৰণে মই আজি ইয়াৰ পৰা সমগ্ৰ দেশলৈ এই অনুৰোধ জনাইছো।

মোৰ মৰমৰ ভাতৃ আৰু ভগ্নীসকল,

পৰ্বতত বাস কৰা লোকসকল তেওঁলোকৰ পৰিশ্ৰমী প্ৰকৃতিৰ বাবে জনাজাত। তেওঁলোক তেওঁলোকৰ সাহসৰ বাবেও জনাজাত। তেওঁলোকে প্ৰকৃতিৰ বিষয়ে অভিযোগ নকৰে। তেওঁলোকে প্ৰত্যাহ্বানৰ সৈতে জীয়াই থাকিবলৈ শিকে। কিন্তু পূৰ্বৰ চৰকাৰসমূহৰ শাসনকালত পাহাৰত বাস কৰা লোকসকলৰ ক্ষমতা তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। কেইবা দশক ধৰি, চৰকাৰে পাহাৰত বাস কৰা লোকসকলক তেওঁলোক কঠোৰ পৰিশ্ৰমী বুলি বিশ্বাস কৰি অৱহেলা কৰিছিল; তেওঁলোকৰ সাহস পৰ্বতৰ দৰে শক্তিশালী; তেওঁলোক শক্তিশালী। গতিকে তেওঁলোকক একো প্ৰয়োজন নাই; তেওঁলোকে সকলো পৰিচালনা কৰিব পাৰে। এইটো তেওঁলোকৰ শক্তিৰ প্ৰতি এক অন্যায় আছিল। হয় তেওঁলোক শক্তিশালী। কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে তেওঁলোকক নিজৰ বাবে প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া উচিত। তেওঁলোককো সুবিধাৰ প্ৰয়োজন। পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ লোকসকলে কঠিন পৰিস্থিতিত সহায় লাভ কৰিব লাগে। যেতিয়া চৰকাৰী আঁচনিসমূহৰ সুবিধা আৰু লাভালাভ প্ৰদান কৰাৰ কথা আহিছিল, পাহাৰবোৰক সৰ্বনিম্ন অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হৈছিল। দেশখনে এই মানসিকতাৰ সৈতে কেনেকৈ আগবাঢ়িব পাৰে? মই পাহাৰত বাস কৰা লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত এই অন্যায়ৰ অন্ত পেলাব লাগিব। সেয়েহে, আমি সেই অঞ্চলবোৰৰ পৰা উন্নয়ন সম্পৰ্কীয় কাম আৰম্ভ কৰিছিলো যিবোৰক আগতে দেশৰ অন্তিম অঞ্চল হিচাপে উপেক্ষা কৰা হৈছিল। আমি আগতে অৱহেলিত ঠাইবোৰৰ লোকসকলৰ প্ৰত্যাশাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি কাম কৰা আৰম্ভ কৰিছো কাৰণ তেওঁলোক দেশৰ অন্তিমখন গাওঁ আছিল।

ইয়াৰ পূৰ্বে, যিসকলৰ অৱদানক দেশৰ উন্নয়নত গুৰুত্ব দিয়া হোৱা নাছিল, আমি তেওঁলোকক লগত লৈ উন্নয়নৰ উচ্চাভিলাষী লক্ষ্যৰ দিশত আগবাঢ়ি যাবলৈ সংকল্প লৈছো। আমি পৰ্বতৰ প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ সমাধান বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো যাতে সেই প্ৰত্যাহ্বানবোৰৰ সৈতে যুঁজিবলৈ তাত থকা লোকসকলৰ শক্তি অপচয় নহয়। কিয়নো সেয়া আমাৰ বাবে গ্ৰহণযোগ্য নহয়। আমি প্ৰতিখন গাঁৱক বিদ্যুৎ যোগান ধৰিবলৈ এটা অভিযান আৰম্ভ কৰিছিলো, যাৰ সুবিধা পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ ভাই-ভনীসকলে লাভ কৰিছে। মই ইয়াত গাওঁখনৰ এগৰাকী চৰপঞ্চ ভগ্নীক লগ পাইছিলো। মই তেওঁক সুধিছিলো যে শৌচালয়বোৰ সকলো নিৰ্মাণ কৰা হৈছে নেকি। তেওঁ ইতিবাচক উত্তৰ দিছিল। মই তেওঁক সুধিছিলো যে পানীৰ সুবিধা পাইছেনে ? তেওঁ কৈছিল যে পাইপবোৰ নিৰ্মাণ কৰ থকা হৈছে। তেওঁৰ মুখত আনন্দই দেখা দিছিল। তেওঁ সুখী কিয়নো তেওঁৰ গাঁৱত কাম কৰা হৈছে। সেয়েহে, তেওঁ গৌৰৱেৰে মোক সকলো কথা কৈ আছিল। আমি 'হৰ ঘৰ জল'ৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিছিলো, যাৰ বাবে আজি উত্তৰাখণ্ডৰ ৬৫ শতাংশতকৈও অধিক পৰিয়ালে পাইপযোগে পানী লাভ কৰিছে। আমি প্ৰতিখন পঞ্চায়তক অপ্টিকেল ফাইবাৰৰ সৈতে সংযোগ কৰাৰ বাবে এক অভিযান আৰম্ভ কৰিছো, যাৰ বাবে আজি উত্তৰাখণ্ডৰ প্ৰতিটো কোণত ডিজিটেল সংযোগ উপনীত হৈছে। মই আজি নিজেই দেখিবলৈ পাইছিলো যে ইয়াত থকা লোকসকলে অনলাইন বা ডিজিটেলভাৱে ধন গ্ৰহণ কৰি আছে। মই আমাৰ সংসদৰ 'বুদ্ধিজীৱী'সকলৰ এটা অংশক আহি মানা ভ্ৰমণ কৰিবলৈ ক'ব বিচাৰো। মাত্ৰ আহি চাওক অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে অধ্যয়ন কৰা মোৰ মাতৃসকলে মানাত ডিজিটেল পৰিশোধ কেনেদৰে গ্ৰহণ কৰিছে। পেটিএম শীৰ্ষত লিখা আছে আৰু তাৰ তলত এটা কিউআৰ কোড আছে। তেওঁলোকে এইটো তেওঁলোকৰ সামগ্ৰীৰ সন্মুখত ৰাখিছে। মোৰ দেশৰ মানা গাঁৱৰ জনসাধাৰণৰ এই শক্তি দেখি মই অত্যন্ত গৌৰৱান্বিত অনুভৱ কৰিছো।

আমি গাওঁবোৰত স্বাস্থ্য আৰু কল্যাণ কেন্দ্ৰ খোলাৰ বাবে এক অভিযান আৰম্ভ কৰিছো, যাৰ বাবে আজি চিকিৎসা সুবিধাসমূহ গাওঁখনত উপলব্ধ হৈছে। আমাৰ মাতৃ, ভগ্নী আৰু কন্যাসকলে এই অভিযানবোৰৰ পৰা যথেষ্ট উপকৃত হৈছে। দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ দুৰ্দশা বুজি পোৱা এখন সংবেদনশীল চৰকাৰে প্ৰকৃততে কেনেদৰে কাম কৰে সেয়া আজি দেশৰ প্ৰতিটো কোণৰ মানুহে অনুভৱ কৰি আছে। ক’ৰোনা মহামাৰীৰ সময়ত, পূৰ্বৱৰ্তী চৰকাৰবোৰ শাসনত থাকিলে ভেকছিনবোৰ এই স্থানত উপনীত নহ'লহেঁতেন। কিন্তু এয়া মোদী চৰকাৰ। মই কৈছিলো যে আমি ভেকছিনবোৰ ক’ৰোনা বিয়পা গতিতকৈ দ্ৰুতগতিত পৰ্বতলৈ লৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজন আছিল। আৰু মই চৰকাৰ, মোৰ উত্তৰাখণ্ড আৰু মোৰ হিমাচলক অভিনন্দন জনাইছো। এই দুখন ৰাজ্যই প্ৰথমে টীকাকৰণৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰিছে। এই মহামাৰীৰ সময়ত, আমি প্ৰধানমন্ত্ৰী গৰিব কল্যাণ অন্ন যোজনা আৰম্ভ কৰিছিলো যাতে লোকসকলে ভোকত থাকিব নালাগে আৰু শিশুসকলে পুষ্টিহীনতাত ভুগিব নালাগে। এই আঁচনিৰ বাবে, উত্তৰাখণ্ডৰ লাখ লাখ লোকেও বিনামূলীয়া খাদ্য শস্য লাভ কৰিছে আৰু আমি নিশ্চিত কৰিছো যে ৰন্ধন বন্ধ নহয় আৰু কোনো শিশু ভোকত শুবলৈ নাযায়। সেয়েহে, আমি এই লক্ষ্য সফলতাৰে প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিলোঁ, ভাই-ভনীসকল।

কিছু সময় আগতে আমাৰ চৰকাৰে আঁচনিখনৰ ম্যাদ আৰু তিনি মাহলৈ বৃদ্ধি কৰিছে যাতে আমাৰ দৰিদ্ৰ পৰিয়ালবোৰে এই উৎসৱৰ দিনবোৰত কোনো সমস্যাৰ সন্মুখীন নহয়। দ্বৈত ইঞ্জিন চৰকাৰৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফলত, এতিয়া উত্তৰাখণ্ডত উন্নয়নমূলক কাম পুনৰ এবাৰ ত্বৰান্বিত হৈছে। যিসকলে ইয়াৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কৰিছিল, তেওঁলোকে এতিয়া তেওঁলোকৰ পুৰণি ঘৰলৈ উভতি আহিছে। হোমষ্টে, গেষ্ট হাউচ, ধাবা আৰু সৰু দোকানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। এই সুবিধাসমূহ আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে উত্তৰাখণ্ডত পৰ্যটনৰ সম্প্ৰসাৰণে ইয়াৰ বিকাশত গতি প্ৰদান কৰিব। মই আনন্দিত যে ডাবল ইঞ্জিন চৰকাৰে যুৱসকলৰ দক্ষতা বিকাশৰ বাবে নিৰন্তৰভাৱে বিত্তীয় সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ লগতে তেওঁলোকক ইয়াত থকা সুবিধা বৃদ্ধিত সহায় কৰি আহিছে। সীমান্ত অঞ্চলৰ যুৱক-যুৱতীসকলক এনচিচি-ৰ সৈতে সংযোগ কৰাৰ অভিযানেও যুৱসকলক এক উজ্জ্বল ভৱিষ্যতৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰি আছে। সমগ্ৰ দেশৰ সীমান্ত অঞ্চলৰ ভাল বিদ্যালয়সমূহেও এনচিচি চলাব। এনচিচি মুখ্যতঃ আহমেদাবাদ, মুম্বাই আৰু চেন্নাইত ৭৫ বছৰ ধৰি চলোৱা হৈছিল। এতিয়া এই গাওঁবোৰত এনচিচি আৰম্ভ হ'ব। আৰু মোৰ গাওঁবোৰৰ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে অপৰিসীম সুবিধা লাভ কৰিব।

বন্ধুসকল,

আমাৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ লোকসকলৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হ'ল সংযোগ। যদি কোনো সংযোগ নাথাকে, তেন্তে পৰ্বতৰ জীৱন স্থবিৰ হৈ পৰিব। আমাৰ দ্বৈত ইঞ্জিন চৰকাৰেও এই প্ৰত্যাহ্বানৰ মোকাবিলা কৰি আছে। আজি উত্তৰাখণ্ডলৈ বহুমুখী সংযোগ প্ৰদানৰ বাবে সকলো ধৰণৰ কাম কৰা হৈছে। হিমালয়ৰ সেউজীয়া পাহাৰত ৰে’লৰ শব্দই উত্তৰাখণ্ডৰ বিকাশৰ এক নতুন কাহিনী লিখিব। ডেৰাডুন বিমানবন্দৰেও এতিয়া এটা নতুন অৱতাৰত সেৱা আগবঢ়াই আছে। মই অলপতে হিমাচল প্ৰদেশলৈ গৈছিলো আৰু তাত বন্দে ভাৰত ৰে’ল আৰম্ভ কৰিছিলো। আৰু বহুলোকে মোক কৈছিল যে গাওঁবোৰত পুৰণি প্ৰজন্মৰ কিছুমান মানুহ আছিল যিয়ে তাত কেতিয়াও ৰে’ল দেখা নাছিল। কিন্তু এতিয়া হিমাচলত বন্দে ভাৰত ৰে’ল আৰম্ভ হৈছে। যদিও বন্দে ভাৰত ৰে’লখন হিমাচলৰ কেৱল এটা ষ্টেচনত ৰ'ব, ই হিমাচল আৰু পাহাৰৰ লোকসকলৰ বাবে এক আশ্চৰ্যকৰ উপহাৰ। চাৰি লেনৰ ঘাইপথ আৰু এক্সপ্ৰেছৱে সোনকালেই আহি আছে যিয়ে আপোনালোকক হিমাচল আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ মাজত যাত্ৰা কৰাত সহায় কৰিব। আনকি দিল্লী আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা উত্তৰাখণ্ডলৈ যাত্ৰা কৰা লোকসকলো লাভান্বিত হ'ব। চাৰধাম অল ৱেডাৰ ৰোডে উত্তৰাখণ্ডৰ লোকসকলৰ লগতে পৰ্যটক আৰু ভক্তসকলক এক নতুন আশা প্ৰদান কৰিছে। এতিয়া আন ৰাজ্যৰ পৰা উত্তৰাখণ্ডলৈ অহা প্ৰতিজন পৰ্যটকে ইয়াৰ সৈতে এক আশ্চৰ্যকৰ ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতা ল'ব পাৰে। দিল্লী-ডেৰাডুন অৰ্থনৈতিক কৰিডৰে কেৱল দিল্লী আৰু ডেৰাডুনৰ মাজৰ দূৰত্ব হ্ৰাস কৰাই নহয়, উত্তৰাখণ্ডৰ উদ্যোগসমূহকো উৎসাহিত কৰিব।

ভাতৃ আৰু ভগ্নীসকল,

আধুনিক সংযোগ হ’ল ৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষাৰ নিশ্চয়তা। সেয়েহে, যোৱা ৮ বছৰ ধৰি, আমি এই দিশত কেইবাটাও পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি আছো। কেইবছৰমান আগতে আমি ২টা মুখ্য সংযোগ আঁচনি আৰম্ভ কৰিছিলো। এটা হৈছে ভাৰতমালা আৰু আনটো হৈছে সাগৰমালা। ভাৰতমালাৰ অধীনত, দেশৰ সীমান্ত অঞ্চলবোৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আৰু বহল ঘাইপথৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছে। সাগৰমালাৰ অধীনত, ইয়াৰ উপকূলৰ সংযোগ শক্তিশালী কৰা হৈছে। আমি যোৱা ৮ বছৰত জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ পৰা অৰুণাচল প্ৰদেশলৈ সীমান্ত সংযোগৰ এক অভূতপূৰ্ব সম্প্ৰসাৰণো কৰিছো। ২০১৪ চনৰ পৰা, সীমান্ত পথ সংস্থাই প্ৰায় ৭,০০০ কিলোমিটাৰ নতুন পথ আৰু শ শ নতুন দলং নিৰ্মাণ কৰিছে। বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ সুৰংগও সম্পূৰ্ণ হৈছে। এটা সময় আছিল যেতিয়া এইবোৰৰ বাবে কেন্দ্ৰৰ পৰা অনুমতি ল'ব লগা হৈছিল আনকি সীমাৰ কাষত ৰাস্তা নিৰ্মাণৰ বাবেও। আমি কেৱল এই বাধ্যবাধকতা সমাপ্ত কৰাই নহয়, লগতে সীমান্তত ভাল পথ নিৰ্মাণ আৰু দ্ৰুত গতিত নিৰ্মাণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছো। এতিয়া পাহাৰীয়া ৰাজ্যসমূহৰ সংযোগ অধিক উন্নত কৰাৰ বাবে, আমি ভাৰতমালা আৰু সাগৰমালাৰ দৰে পৰ্বতমালাৰ কামত আগবাঢ়িছো। ইয়াৰ অধীনত উত্তৰাখণ্ড আৰু হিমাচলত ৰ'পৱেৰ এক বিশাল নেটৱৰ্ক নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। যেতিয়া আমি ইয়াত থকা সীমাৰ কথা চিন্তা কৰোঁ, মানুহে ইয়াত কেৱল সামৰিক বন্ধু আৰু সৈনিকৰ কল্পনা কৰে আৰু ধাৰণা কৰা হয় যে বাকী সকলোবোৰ নিৰ্জন হৈ পৰে। কিন্তু আমি এই ধাৰণাটোও সলনি কৰিব লাগিব আৰু আমি ইয়াক তৃণমূল পৰ্যায়তো সলনি কৰিব লাগিব। সীমান্তৱৰ্তী গাওঁবোৰ কাৰ্যকলাপ আৰু ব্যস্ততাৰে পৰিপূৰ্ণ হ'ব লাগে। ইয়াত উন্নয়ন উদযাপন কৰা উচিত। এইটোৱেই আমি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছোঁ যাতে যিসকলে তেওঁলোকৰ গাওঁ এৰিছে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ গাওঁলৈ ঘূৰি যাবলৈ অনুভৱ কৰিব লাগে। এনেদৰেই মই জীৱন্ত গাওঁ সৃষ্টি কৰিব বিচাৰো। আৰু মই কেৱল কোৱা নহয়, মই সেইটো কৰিছোও! উদাহৰণ স্বৰূপে, ধোৰ্ডো হৈছে পাকিস্তান আৰু গুজৰাটৰ সীমান্তৰ অন্তিমখন গাওঁ। ধোৰ্ডো কচ্ছৰ মৰুভূমিত আছে। আজি ধোৰ্ডো এখন বৃহৎ পৰ্যটনস্থলী হৈ পৰিছে। প্ৰতি বছৰে লাখ লাখ মানুহ তালৈ যায়। তাত ব্যৱসায়ৰ মূল্য কোটি টকা। আমি অন্তিমখন গাওঁক পুনৰ জীৱিত কৰি তুলিছো! আৰু তাৰ কাৰণে গোটেই অঞ্চলটো জীৱন্ত হৈ পৰিছে।

পাকিস্তান সীমান্তৰ ওচৰত গুজৰাটত এখন মৰুভূমি আছে। সেই ঠাইত এটা সৰু উপাসনাস্থলী আছিল। সেই সৰু ঠাইখন এতিয়া এটা বিশাল তীৰ্থকেন্দ্ৰলৈ পুনৰ বিকশিত কৰা হৈছে। মই উত্তৰাখণ্ডৰ বিষয়াসকলক সেই ঠাইলৈ পঠিয়াইছিলো যাতে মানা আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে এনে ধৰণৰ বস্তু বিকশিত কৰা সম্ভৱ হয় নে নহয় মূল্যায়ন কৰিব পৰা যায়। মই দৃঢ়ভাৱে বিশ্বাস কৰো যে সীমান্তৰ ওচৰৰ গাওঁবোৰত এনে ধৰণৰ বস্তু থাকিব লাগিব। সেইকাৰণে মই আজি ইয়ালৈ আহিছোঁ। মই ইয়াৰ সূক্ষ্মতাবোৰ বুজিব বিচাৰো। মই বিশ্বাস কৰো যে মানাৰ পৰা মানা পাছলৈ নিৰ্মাণ কৰা পথটো পৰ্যটকসকলৰ বাবে এক বৃহৎ আকৰ্ষণ হ'ব আৰু ই এক নতুন যুগ চিহ্নিত কৰিব। মই এনেকুৱা এটা পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিম যে বদ্ৰীনাথ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ অহা লোকসকলে মানা পাছ নোচোৱালৈকে ঘূৰি নাযায়। একেদৰে, যোশী মঠৰ পৰা মালাৰীলৈ পথটো বহল কৰিলে কেৱল সাধাৰণ ৰাইজৰ উপকাৰ হোৱাই নহয়, আমাৰ সৈনিকসকলক সহজে সীমান্তত উপনীত হোৱাতো সহায় কৰিব।

ভাতৃ আৰু ভগ্নীসকল,

আমাৰ পাহাৰীয়া ৰাজ্যসমূহৰ প্ৰত্যাহ্বানসমূহ একেধৰণৰ। উন্নয়নৰ বাবে তেওঁলোকৰ আকাংক্ষাও যথেষ্ট। উত্তৰাখণ্ড আৰু হিমাচল বিভিন্ন ধৰণে ভৌগোলিক আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে পৰস্পৰৰ সৈতে সংযুক্ত। এয়া হৈছে গড়ৱাল। আৰু উত্তৰকাশী আৰু ডেৰাডুনৰ আনটো ফালে চিমলা আৰু চিৰমুৰ অৱস্থিত। জৌনচাৰ আৰু চিৰমৌৰৰ পাহাৰৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰাটো বহুত কঠিন। মই অলপতে হিমাচলৰ কেইবাটাও ঠাই ভ্ৰমণ কৰিছিলো। তাত মানুহে উত্তৰাখণ্ডৰ বিষয়ে বহুত কথা কয়। হিমাচলৰ জনসাধাৰণে কয় যে উত্তৰাখণ্ডে উপাসনা আৰু ঐতিহ্যৰ স্থানসমূহৰ দ্ৰুত বিকাশৰ বাবে আৰু সীমান্ত আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলত সুবিধা বৃদ্ধিৰ বাবে দ্বৈত ইঞ্জিন চৰকাৰ ঘূৰাই আনিছে। এই মন্ত্ৰটোৱে হিমাচলকো অনুপ্ৰেৰণা যোগাইছে। মই উত্তৰাখণ্ডক আশ্বস্ত কৰিছো যে আপোনালোকৰ আশা-আকাংক্ষা পূৰণ কৰিবলৈ মই কোনো ধৰণৰ চেষ্টাৰ ক্ৰুটি নকৰো। মই বাবা কেদাৰ আৰু বদ্ৰী বিশালৰ আশীৰ্বাদ ল'বলৈও আহিছো যাতে মই মানুহৰ বিশ্বাস পূৰণ কৰাত সফল হওঁ। আকৌ এবাৰ মই আপোনালোক সকলোকে বিভিন্ন উন্নয়নমূলক প্ৰকল্পৰ বাবে অভিনন্দন জনাইছো। ইমান বৃহৎ সংখ্যাত ইয়ালৈ অহাৰ বাবে আৰু আপোনালোকৰ আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰাৰ বাবে আপোনালোক সকলোকে আৰু মোৰ মাতৃ আৰু ভগ্নীসকলক ধন্যবাদ জনাইছো। সম্ভৱতঃ আজি কোনো ঘৰত নাই। মানা গাওঁখনে ইয়াত দৃশ্যপট সম্পূৰ্ণৰূপে সলনি কৰিছে। মই বহুত কৃতজ্ঞ যে মাতৃ আৰু ভগ্নীসকলে মোক আশীৰ্বাদ দিছে। আগতীয়াকৈ দেৱালীত আপোনালোক সকলোলৈ মোৰ শুভেচ্ছা থাকিল! আপোনালোকৰ সুস্বাস্থ্য আৰু আপোনালোকৰ সন্তানৰ সফলতাৰ বাবে বদ্ৰী বিশালৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰি মই মোৰ ভাষণ সমাপ্ত কৰিছো!

সৰ্বশক্তিৰে মোৰ সৈতে কওক- ভাৰত মাতা কি জয়, ভাৰত মাতা কি জয়, ভাৰত মাতা কি জয় ৷

জয় বদ্ৰী বিশাল, জয় বদ্ৰী বিশাল, জয় বদ্ৰী বিশাল!

জয় বাবা কেদাৰ, জয় বাবা কেদাৰ, জয় বাবা কেদাৰ!

***

DS/IG/AK/MANN


(ৰিলিজ আই ডি : 1870759) অতিথি কক্ষ : 222