কেন্দ্ৰীয় কেবিনেটৰ সন্মানীয় সতীৰ্থসকল, অন্নপূর্ণা দেৱী, সাৱিত্ৰী ঠাকুৰ, ৰৱনীৎ সিং, হৰ্ষ মালহোত্ৰা, দিল্লী চৰকাৰৰ সন্মানীয় মন্ত্ৰী, দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ অতিথিসকল আৰু মোৰ মৰমৰ সন্তানসকল!

আজি, সমগ্ৰ দেশে বীৰ বল দিৱস উদযাপন কৰিছে। এইমাত্ৰ আমি 'বন্দে মাতৰম'ৰ এনে সুন্দৰ ৰূপায়ণৰ সাক্ষী হ'লো, আপোনালোকৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম স্পষ্টকৈ দেখা গৈছে।

বন্ধুসকল,

আজি আমি সেই সাহসী চাহিবজাদাসকলক স্মৰণ কৰিছো, যিসকল ভাৰতৰ গৌৰৱ। তেওঁলোকে ভাৰতৰ অদম্য সাহস, বীৰত্ব আৰু বীৰত্বৰ উচচতম শিখৰক প্ৰতিফলিত কৰে। এই ছাহিবজাদাসকলে বয়স আৰু পৰিস্থিতিৰ সীমা ভংগ কৰি, নিষ্ঠুৰ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে শিলৰ দৰে থিয় দি, ধৰ্মীয় উগ্ৰতাবাদ আৰু সন্ত্ৰাসবাদৰ অস্তিত্বক কঁপাই তোলে। এনে এক গৌৰৱোজ্জ্বল অতীতৰ দেশ, যাৰ যুৱক-যুৱতীসকলে এনে এক অনুপ্ৰেৰণাৰ উত্তৰাধিকাৰী হৈছে, সেই দেশ যিকোনো কাম কৰিবলৈ সক্ষম।

বন্ধুসকল,

২৬ ডিচেম্বৰৰ এই দিনটোত মই গভীৰ সন্তুষ্টি অনুভৱ কৰো যে আমাৰ চৰকাৰে বীৰ বল দিৱস পালন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। বিগত চাৰি বছৰত এই নতুন পৰম্পৰাই ছাহিবজাদাৰ প্ৰেৰণা যুৱ প্ৰজন্মৰ মাজলৈ লৈ গৈছে। বীৰ বাল দিৱসৰ জৰিয়তে সাহসী আৰু প্ৰতিভাৱান যুৱক-যুৱতীসকলক গঢ়ি তোলাৰ এক মঞ্চও সৃষ্টি কৰা হৈছে। প্ৰতি বছৰে দেশৰ বাবে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য কাম কৰা শিশুসকলক প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। এই বৰ্ষতো দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ২০ গৰাকী শিশুৱে এই বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁলোক সকলো আমাৰ মাজত আছে, আৰু মই তেওঁলোকৰ সৈতে মত-বিনিময় কৰাৰ সুযোগ পাইছো। কিছুমানে অসাধাৰণ সাহস প্ৰদৰ্শন কৰিছে, কিছুমানে সামাজিক সেৱা আৰু পৰিৱেশ সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰশংসনীয় কাম কৰিছে। কিছুমানে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত নতুনত্ব আনিছে, আনহাতে বহুতো যুৱ বন্ধু খেলা-ধূলা, কলা আৰু সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়াই আছে। মই এই বঁটা বিজয়ীসকলক ক'ব বিচাৰো যে এই সন্মান কেৱল আপোনালোকৰ বাবেই নহয়, ইয়াৰ লগতে আপোনালোকৰ পিতৃ-মাতৃ, শিক্ষক আৰু পৰামৰ্শদাতাসকলৰ বাবেও। এয়া তেওঁলোকৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ স্বীকৃতিও। মই এই বঁটা বিজয়ীসকল আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালবৰ্গক আন্তৰিক অভিনন্দন জনাইছো আৰু তেওঁলোকৰ উজ্জ্বল ভৱিষ্যতৰ বাবে শুভকামনা জনাইছো।

বন্ধুসকল,

এই বীৰবল দিৱসৰ দিনটোত আবেগ আৰু শ্ৰদ্ধাৰে ভৰি আছে। চাহিবজাদা অজিত সিং জী, চাহিবজাদা জুঝাৰ সিং জী, চাহিবজাদা জোৰাৱাৰ সিং জী আৰু চাহিবজাদা ফতেহ সিং জী ইমান কম বয়সতে সেই সময়ৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী শক্তিৰ সৈতে মুখামুখি হ'বলগীয়া হৈছিল। সেই যুদ্ধ আছিল ভাৰতৰ মৌলিক মূল্যবোধ আৰু ধৰ্মীয় উগ্ৰবাদৰ মাজত; এয়া আছিল সত্যৰ বিৰুদ্ধে মিছাৰ যুদ্ধ। এফালে আছিল দশম গুৰু শ্ৰী গুৰু গোবিন্দ সিং আৰু আনফালে আছিল ঔৰংজেৱৰ নিষ্ঠুৰ শাসন। আমাৰ চাহিবজাদাসকল তেতিয়া অতি তৰুণ আছিল। কিন্তু ঔৰংজেৱে তেওঁৰ নিষ্ঠুৰতাত তেওঁলোকৰ বয়সৰ বিষয়ে চিন্তা নকৰিলে। তেওঁ জানিছিল যে যদি তেওঁ ভাৰতীয়সকলক ভয় খুৱাই ধৰ্মান্তৰিত কৰিব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁ প্ৰথমতে তেওঁলোকৰ মনোবল ভাঙিব লাগিব। আৰু সেইবাবেই তেওঁ চাহিবজাদাক লক্ষ্য কৰি লৈছিল।

কিন্তু বন্ধুসকল,

ঔৰংজেব আৰু তেওঁৰ সেনাপতিসকলে পাহৰি গৈছিল যে আমাৰ গুৰু সাধাৰণ মানুহ নাছিল, তেওঁ আছিল ত্যাগৰ আৰু আত্মত্যাগৰ প্ৰতীক। সাহসী চাহিবজাদাসকলে তেওঁৰ পৰা এই উত্তৰাধিকাৰ লাভ কৰে। সেইবাবেই মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সকলো সৈন্যই তেওঁলোকৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলাইছিল যদিও চাৰিজন সাহিবজাদাৰ এজনো ভোল নাহিল। সাহিবজাদাৰ এই কথাষাৰে আজিও তেওঁৰ সাহসৰ কাহিনীকে প্ৰতিধ্বনিত কৰিছে- 'মই নামত অজিত, মোক কেতিয়াও পৰাজিত কৰিব নোৱাৰি। আৰু মই জয়ী হ'লেও, মই কেতিয়াও আত্মসমৰ্পণ নকৰোঁ!

বন্ধুসকল,

মাত্ৰ কেইদিনমানৰ আগতে শ্ৰী গুৰু টেগ বাহাদুৰ জীক তেখেতৰ পৰম বলিদানৰ ৩৫০ বছৰীয়া জয়ন্তীত আমি স্মৰণ কৰিলোঁ। সেইদিনা কুৰুক্ষেত্ৰতো এক বিশেষ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। গুৰু টেগ বাহাদুৰ জীৰ বলিদানৰ পৰা প্ৰেৰণা লাভ কৰা চাহিবজাদাসে মোগলৰ অত্যাচাৰক ভয় কৰিব বুলি ভবাটো নিজেই ভুল আছিল।

বন্ধুসকল,

মাতা গুজৰি, শ্ৰী গুৰু গোবিন্দ সিং জী, আৰু চাৰিটা চাহিবজাদাৰ বীৰ আৰু আদৰ্শই আজিও প্ৰতিজন ভাৰতীয়ক শক্তি প্ৰদান কৰি আহিছে; সেইবোৰ আমাৰ প্ৰেৰণা হৈয়েই আছে। সাহিবজাদাসকলৰ বলিদানৰ কাহিনী দেশৰ প্ৰতিজন নাগৰিকৰ ওঁঠত থাকিব লাগিছিল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে স্বাধীনতাৰ পিছতো দাসত্বৰ মানসিকতাই আধিপত্য বিস্তাৰ কৰি থাকিল। এই মানসিকতাৰ বীজ ব্ৰিটিছ ৰাজনীতিবিদ মাকাউলেই ১৮৩৫ চনত সিঁচিছিল আৰু স্বাধীনতাৰ পিছতো জাতিটোক ইয়াৰ পৰা মুক্ত হ’বলৈ দিয়া হোৱা নাছিল। সেইবাবেই স্বাধীনতাৰ পিছত দশক দশক ধৰি এনে সত্যক দমন কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল।

কিন্তু বন্ধুসকল,

এতিয়া ভাৰতে এই দাসত্বৰ মানসিকতাৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰাৰ সংকল্প লৈছে। আমাৰ ত্যাগ আৰু বীৰত্বৰ স্মৃতি আৰু পুতি থোৱা নাথাকিব। আমাৰ জাতিৰ বীৰ-বীৰাণীক আৰু প্ৰান্তিকলৈ ঠেলি দিয়া নহ’ব। সেইবাবেই আমি সম্পূৰ্ণ ভক্তিৰে বীৰ বাল দিৱস উদযাপন কৰিছো। আৰু আমি ইয়াতে ৰৈ যোৱা নাই। মাক’লেই যি ষড়যন্ত্ৰ ৰচনা কৰিছিল, সেয়া ২০৩৫ চনত ২০০ বছৰ সম্পূৰ্ণ হ’ব—এতিয়াৰ পৰা মাত্ৰ ১০ বছৰৰ পাছত। এই ১০ বছৰত আমি নিশ্চিত কৰিম যে জাতিটো যাতে দাসত্বৰ মানসিকতাৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে মুক্ত হয়। এয়াই হ’ব লাগিব ১৪ কোটি ভাৰতীয়ৰ সংকল্প। কাৰণ জাতিটোৱে যেতিয়া এই মানসিকতাৰ পৰা মুক্ত হ’ব তেতিয়া ই নিজৰ খিলঞ্জীয়া পৰিচয়ক লৈ গৌৰৱ কৰি আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ পথত অধিক আগবাঢ়ি যাব।

বন্ধুসকল,

দাসত্বৰ মানসিকতাৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰাৰ এই অভিযানৰ আভাস শেহতীয়াকৈ আমাৰ সংসদত দেখা গ’ল। শীতকালীন অধিৱেশনত সংসদৰ সদস্যসকলে হিন্দী আৰু ইংৰাজীৰ বাহিৰেও ভাৰতীয় ভাষাত প্ৰায় ১৬০টা ভাষণ প্ৰদান কৰে। প্ৰায় ৫০টা ভাষণ তামিল ভাষাত, ৪০টাতকৈ অধিক মাৰাঠীত আৰু প্ৰায় ২৫টা বাংলা ভাষাত। পৃথিৱীৰ কোনো সংসদতে এনে দৃশ্য বিৰল। এইটো আমাৰ সকলোৰে বাবে গৌৰৱৰ বিষয়। মাকাউলেই ভাৰতৰ ভাষা বৈচিত্ৰ্যক চেপি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যদিও এতিয়া আমাৰ জাতিটোৱে দাসত্বৰ মানসিকতাৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰাৰ লগে লগে ভাষিক বৈচিত্ৰ্য আমাৰ শক্তি হৈ পৰিছে।

বন্ধুসকল,

ইয়াত যুৱ ভাৰত সংগঠনৰ লগত জড়িত ইমানবোৰ যুৱক-যুৱতী দেখিছোঁ। এক প্ৰকাৰে আপুনি জেন ​​জেড, আনকি জেন ​​আলফাও। আপোনাৰ প্ৰজন্মই ভাৰতক উন্নত জাতি হোৱাৰ লক্ষ্যলৈ লৈ যাব। মই জেন জেডৰ সামৰ্থ্য আৰু আস্থা দেখিছো আৰু বুজি পাওঁ, আৰু সেইবাবেই মই আপোনাৰ ওপৰত অতিশয় আস্থা ৰাখোঁ। আমাৰ পৰম্পৰাত কৈছে: বালদপি গেলিটিয়েं যুক্তমুक्तं मनीषि।, অৰ্থাৎ সৰু ল’ৰা-ছোৱালীয়ে বুদ্ধিমানে কথা ক’লেও মানি ল’ব লাগে। অৰ্থাৎ বয়সৰ ফালৰ পৰা কোনোৱেই সৰু বা ডাঙৰ নহয়; কৰ্ম আৰু কৃতিত্বৰ দ্বাৰা এজন মহান হয়। কম বয়সতো আপুনি আনক অনুপ্ৰাণিত কৰা কামবোৰ সম্পন্ন কৰিব পাৰে। এই কথা আপুনি ইতিমধ্যে দেখুৱাইছে। কিন্তু এই কৃতিত্ববোৰক আৰম্ভণি হিচাপেহে চাব লাগিব। বহুত আগুৱাই যাব লাগিব। সপোনবোৰক আকাশলৈ লৈ যাব লাগিব। আৰু আপোনাৰ প্ৰতিভাৰে জাতিটো দৃঢ়তাৰে থিয় দিয়া প্ৰজন্মত জন্ম লোৱাটো সৌভাগ্যৰ কথা।

আগতে যুৱক-যুৱতীসকলে সপোন দেখিবলৈও ভয় কৰিছিল, কাৰণ পুৰণি ব্যৱস্থাবোৰে এনে এক পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছিল য’ত ভাল একো সম্ভৱ যেন নালাগিছিল। সকলোতে হতাশাৰ সৃষ্টি হৈছিল, আনকি মানুহে অনুভৱ কৰিবলৈও আৰম্ভ কৰিছিল— কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি কি লাভ? কিন্তু আজি জাতিটোৱে প্ৰতিভা বিচাৰিছে, ইয়াক এটা মঞ্চ দিছে, আৰু তেওঁলোকৰ সপোনৰ আঁৰত ১.৪ বিলিয়ন নাগৰিকৰ শক্তিক স্থান দিছে।

ডিজিটেল ইণ্ডিয়াৰ সফলতাৰ লগে লগে আপোনাৰ হাতত ইণ্টাৰনেটৰ শক্তি আছে, আপোনাৰ হাতত শিক্ষণৰ বাবে সম্পদ আছে। যিসকলে বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি, আৰু ষ্টাৰ্টআপ জগতত প্ৰৱেশ কৰিব বিচাৰে তেওঁলোকৰ ষ্টাৰ্টআপ ইণ্ডিয়াৰ দৰে মিছন আছে। ক্ৰীড়াত আগবাঢ়ি যোৱাসকলৰ খেলো ইণ্ডিয়াৰ দৰে মিছন আছে। মাত্ৰ দুদিন আগতে মইও সংসাদ খেল মহোৎসৱত অংশ লৈছিলো। আগুৱাই যোৱাত সহায় কৰিব পৰাকৈ অগণন মঞ্চ আছে। মাত্ৰ মনোনিৱেশ কৰি থাকিব লাগিব। আৰু ইয়াৰ বাবে হ্ৰস্বম্যাদী জনপ্ৰিয়তাৰ জিলিকনিত আবদ্ধ হৈ নপৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। এইটো হ’ব যেতিয়া আপোনাৰ চিন্তাধাৰা স্পষ্ট হ’ব, যেতিয়া আপোনাৰ নীতি স্পষ্ট হ’ব। সেইবাবেই আপুনি আপোনাৰ আদৰ্শৰ পৰা, আমাৰ জাতিৰ মহান ব্যক্তিৰ পৰা শিকিব লাগিব। আপুনি আপোনাৰ সফলতাক নিজৰ মাজতে সীমাবদ্ধ বুলি নাভাবিব। আপোনাৰ লক্ষ্য হ’ব লাগে যে আপোনাৰ সফলতা জাতিৰ সফলতা হৈ পৰে।

বন্ধুসকল,

আজি যুৱ সবলীকৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি নতুন নীতি প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। যুৱক-যুৱতীসকলক জাতি-নিৰ্মাণৰ কেন্দ্ৰবিন্দুত ৰখা হৈছে। মেৰা যুৱ ভাৰতৰ দৰে মঞ্চৰ জৰিয়তে যুৱক-যুৱতীসকলক সংযোগ স্থাপন, তেওঁলোকক সুযোগ প্ৰদান, তেওঁলোকৰ মাজত নেতৃত্বৰ দক্ষতা বিকাশৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছে। মহাকাশ অৰ্থনীতিৰ উন্নতি কৰাই হওক, ক্ৰীড়াক প্ৰসাৰ কৰাই হওক, ফিনটেক আৰু উৎপাদন খণ্ডৰ সম্প্ৰসাৰণেই হওক, দক্ষতা বিকাশ আৰু ইন্টাৰশ্বিপৰ সুযোগ সৃষ্টি কৰাই হওক—এনে প্ৰতিটো প্ৰচেষ্টাৰ মূলতে মোৰ যুৱ সংগীসকল। প্ৰতিটো খণ্ডতে যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে নতুন নতুন সুযোগ মুকলি হৈছে।

***

MJPS/VJ/SR