ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਸਮਿਤ, ਨਮਸਤੇ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਜੈ ਹਿੰਦ ਸਰ। ਨਮਸਤੇ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਹੁਣ, ਤਬੀਅਤ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਸਰ, ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ ਸਰ, ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਦੇਖੋ, ਪੂਰਾ ਦੇਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮਹਾਮ੍ਰਿਤਿਉਂਜਯ ਦਾ ਜਾਪ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਯੈੱਸ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਤੁਹਾਡੀ ਹਿੰਮਤ ਨੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਧੀਰਜ ਨੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਨੇ, ਯਾਨੀ ਸੈਕਿੰਡ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈ ਲਏ...

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਯੈੱਸ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਅਤੇ ਇੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ। ਅਤੇ ਅੱਜ ਪੂਰਾ ਦੇਸ਼ ਮਾਣ ਨਾਲ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹਾਂ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਬਿਲਕੁਲ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਜ਼ਖ਼ਮ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲੜ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਸਾਰੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ, 140 ਕਰੋੜ ਦੇਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਧੰਨਵਾਦ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਦਿਲੋਂ, ਦਿਲੋਂ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਸਰ ਮੈਂ... ਸੌਰੀ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਨੂੰ ਭੂਪੇਂਦਰ ਭਾਈ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ, ਗੀਤਾ ਭੈਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਸੋਨਲ ਭੈਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜੀਵਾ ਅਤੇ ਬੌਬੀ ਨਾਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਪਰ ਮੈਂ ਗੀਤਾ ਭੈਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਗੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਗੀਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਸਾ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਿਤ ਨੂੰ ਉਸ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਗੀਤਾ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਬਣਾਇਆ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਬਿਲਕੁਲ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਸਮਿਤ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹਾਂਗਾ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਸਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਰ ਨਾਲ ਵੀ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਆਦਰਸ਼ ਹੋ ਸਰ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸਰ, ਮੈਂ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਲ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਲੱਗ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਕਿ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਉੱਠਾਂਗਾ, ਸਰ ਮੈਂ ਐੱਫ਼ਜ਼ੈੱਡ ਵਿੱਚ 17 ਸਾਲ ਤੋਂ ਜਹਾਜ਼ ਉਡਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ 11 ਸਾਲ ਤੋਂ ਕੈਪਟਨ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਵੀ ਕਿ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਪੁਸ਼ ਜੇ ਸਮਿਤ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬਸ ਉਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਮਾਰ ਖਾ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਸ ਉਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਸਰ। ਬਾਕੀ ਸਭ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਦੀ ਵੀ ਓਨੀ ਹੀ, ਓਨੀ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਾਣ ਕੇ ਮੈਂ ਸਰ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮਰਨ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਬਸ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਵੀ, ਸਾਊਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੈਡੀਕਲ ਅਟੈਂਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਰ, ਮੈਂ ਬਸ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਹਨੂਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਹਨੂਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ ਹੀ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਇਆ। ਬਸ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਫੋਨ ਆ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ 'ਤੇ ਮਾਣ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਹੋ ਗਿਆ ਸਰ। ਸੌਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਸਮਿਤ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਸੀਂ ਭਾਵੁਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੋਗੇ?

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਸਰ, ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਤੁਸੀਂ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਭਾਈ ਕਿ ਹਰ ਦੇਸ਼ਵਾਸੀ ਅੱਜ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤਾਵਲੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੱਸੀ ਹੈ ਹਨੂਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ ਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਗੀਤਾ ਭੈਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਸੰਸਕਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਭੂਪੇਂਦਰ ਭਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂ ਸਮਿਤ, ਕੱਲ੍ਹ ਜਦੋਂ ਮੇਰੀ ਸੋਨਲ ਭੈਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਏਨੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਯੈੱਸ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਇੰਨੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਸੋਨਲ ਭੈਣ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਏਨੇ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਸਰ, ਮੈਂ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਦੋ ਸਾਲ ਦਾ ਬੇਟਾ ਮੇਰੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨੂਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਲੋਕ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਸਹੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਅਤੇ ਹੁਣ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹਾਂ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੋਕ ਸਾਵਰਕੁੰਡਲਾ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵਢਵਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਭਾਵੁਕ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ। ਕੱਲ੍ਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ-ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ-ਆਰਤੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਤੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੀ ਹੋ। ਭਾਰਤ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਬਹਾਦਰ ਪੁਰਸ਼ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਝੱਲਣਾ ਸ਼ਾਇਦ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ ਤੁਸੀਂ?

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਨਹੀਂ ਸਰ, ਮੈਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਲਈ ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਰਿਕਵਰੀ ਹੋਰ ਵੀ ਔਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ ਵਾਂਗ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਂ ਲਵੇਗੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਰਿਕਵਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਮੈਂ ਸਾਊਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਵੀ ਅਤੇ ਯੂਏਈ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਵੀ ਦਿਲੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ। ਸਮਿਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਫੋਨ ਕਾਲ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹਾਂ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਧੰਨਵਾਦ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਪਰ ਤੁਸੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ 'ਤੇ ਕੀ-ਕੀ ਬੀਤਦੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਇਲਟਾਂ 'ਤੇ ਕੀ ਬੀਤਦੀ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਇਲਟਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਯਾਨੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਯੈੱਸ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਜਦੋਂ ਮਿਲਾਂਗਾ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਂਗਾ ਮੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮੋਬਾਈਲ 'ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਠੀਕ ਹੈ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਜਾਓ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬਿਲਕੁਲ ਪੂਰਾ ਦੇਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਧੰਨਵਾਦ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਮੇਰੀ ਤਰਫੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਅੱਜ ਗਾਂਧੀ ਜਯੰਤੀ ਹੈ। ਅਹਿੰਸਾ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਜੀਅ ਕੇ ਦਿਖਾਈ ਹੈ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਧੰਨਵਾਦ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਚਲੋ, ਜੈ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ। ਜੈ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬੇਟਾ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਜੈ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਬੌਬੀ ਅਤੇ ਜੀਵਾ ਗੁਜਰਾਤੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ?

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਦੋਵੇਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਸਰ, ਦੋਵੇਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ...

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਿੱਖੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਿੱਖੀ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਅੱਛਾ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਹੋਇਆ? ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ? ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ?

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਡਰ ਗਈ..

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਅੱਛਾ... ਅੱਛਾ...

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਿਮਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਕਰੀਬ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਬੇਟੇ ਦੀ ਉਮਰ ਦੋ ਸਾਲ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਹੁਣ ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸੋਨਲ ਭੈਣ ਬਹੁਤ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਯੈੱਸ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਕੱਲ੍ਹ ਏਨੇ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੱਲ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮੋ-ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ। ਭੂਪੇਂਦਰ ਭਾਈ ਅਤੇ ਗੀਤਾ ਭੈਣ ਨਾਲ ਕੱਲ੍ਹ ਮੁੰਬਈ ਏਅਰਪੋਰਟ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮੋ-ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ। ਬਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਚੰਗਾ ਹੀ ਕਰਨਗ

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਯੈੱਸ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਚਲੋ, ਜੈ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ। ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਜਾਓ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਯੈੱਸ ਸਰ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ

ਕੈਪਟਨ ਸਮਿਤ - ਜੈ ਹਿੰਦ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ - ਜੈ ਹਿੰਦ।

ਨੋਟ : ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਕੁਝ ਅੰਸ਼ ਗੁਜਰਾਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਇੱਥੇ ਭਾਵ-ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ 

*************

ਐੱਮਜੇਪੀਐੱਸ/ਐੱਸਐੱਸ/ਐੱਸਐੱਸ/ਆਰਕੇ