પોસ્ટેડ ઓન:
19 NOV 2026 1:44PM by PIB Ahmedabad
નમસ્તે. FICCIના પ્રમુખ ભાઈ અનંત ગોએન્કાજી, FICCIના મેમ્બર્સ ઈન્ડસ્ટ્રી લીડર્સ, ઈનોવેટર્સ અને મહિલાઓ અને સજ્જનો.
મને પહેલા પણ ઘણી વખત FICCI સંબંધિત કાર્યક્રમોમાં ઉપસ્થિત રહેવાની અને ભાગ લેવાની તક મળી છે. પરંતુ આજનો પ્રસંગ ખાસ છે. FICCI તેની સ્થાપનાના 100 વર્ષ પૂર્ણ કરી રહ્યું છે. એક સંગઠન માટે 100 વર્ષ સુધી સતર્ક અને સક્રિય રહેવું, બદલાતા સમય સાથે અનુકૂલન સાધવું અને દેશની આર્થિક યાત્રામાં સક્રિય ભૂમિકા ભજવવાનું ચાલુ રાખવું એ એક મહત્વપૂર્ણ સિદ્ધિ છે. આ પ્રસંગે, હું મારા ભૂતકાળ અને વર્તમાનના તમામ સાથીદારોને હૃદયપૂર્વક અભિનંદન આપું છું, જેઓ આ સંગઠનનો ભાગ રહ્યા છે અને તમને બધાને ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છા પાઠવું છું.
મિત્રો,
છેલ્લા 100 વર્ષોમાં ભારતની અર્થવ્યવસ્થાએ ઘણા તબક્કા જોયા છે. આપણે લાઇસન્સ-ક્વોટા રાજ, રાષ્ટ્રીયકરણનો નિષ્ફળ પ્રયોગ જોયો અને પછી 21મી સદીમાં એક સમય આવ્યો જ્યારે ભારતની અર્થવ્યવસ્થા "ફ્રેઝાઇલ ફાઈવ" માં ગણાવવા લાગ્યું.
પરંતુ છેલ્લા 12 વર્ષોમાં દેશવાસીઓએ, તમે બધાએ ખૂબ જ મહેનત કરી છે. આપણા યુવાનો, આપણા ખેડૂતો, આપણા શ્રમજીવી ભાઈઓ અને બહેનો તેમજ ઉદ્યોગ સાથે જોડાયેલા તમે બધાએ આ પરિસ્થિતિ બદલી નાખી છે. આજે, ભારતની પ્રગતિની ગતિ સૌથી ઝડપી છે અને ગરીબીમાંથી બહાર નીકળવાની ગતિ પણ અભૂતપૂર્વ છે.
મિત્રો,
વિશ્વ બેંકના તાજેતરના અહેવાલથી આપણને બધાને ગર્વ થશે. તેમાં જણાવાયું છે કે 50 કરોડ ભારતીયોએ માત્ર 12-13 વર્ષમાં ગરીબી દૂર કરી છે.
મિત્રો,
જ્યારે 1970ના દાયકામાં "ગરીબી દૂર કરો" સૂત્ર પહેલી વાર રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું, ત્યારે દેશની વસ્તી ફક્ત 50 કરોડની આસપાસ હતી. ત્યારે પણ ગરીબી નાબૂદ કરી શકાઈ હોત. જોકે, FICCI એ હકીકતની સાક્ષી છે કે નીતિઓનો અભાવ હતો અને કમનસીબે, ઇરાદાઓનો પણ અભાવ હતો. હું વિગતોમાં જઈશ નહીં.
પરંતુ મિત્રો,
FICCI એ હકીકતનું પણ સાક્ષી છે કે જ્યારે યોગ્ય નીતિઓ લાગુ કરવામાં આવી હતી, અને સરકાર સાચા ઇરાદા સાથે આગળ વધી હતી, ત્યારે માત્ર 12-13 વર્ષમાં 50 કરોડ ગરીબ લોકોને ગરીબીમાંથી બહાર કાઢવામાં આવ્યા હતા. આ દર્શાવે છે કે ભારત આજે જે સ્તરે પ્રગતિ કરી રહ્યું છે, તે જે માર્ગ પર ચાલી રહ્યું છે, તે સાચો અને સચોટ છે અને દેશની સફળતાની ખાતરી આપે છે.
મિત્રો,
આજે ભારત વિશ્વનું સૌથી ઝડપથી વિકસતું મુખ્ય અર્થતંત્ર છે. મુખ્ય સંસ્થાઓનો અંદાજ છે કે ભારત લગભગ 7%ના વિકાસ દરે વિકાસ પામશે. ગયા ઓક્ટોબરમાં જ બીજા એક આંકડાએ બધાનું ધ્યાન ખેંચ્યું છે. ઓક્ટોબરમાં ભારતની માલસામાન નિકાસ લગભગ $50 બિલિયન સુધી પહોંચી ગઈ. આ ભારતની અત્યાર સુધીની સૌથી વધુ માસિક માલસામાન નિકાસ છે. હું તમારા ગુણગાન ગાઈ રહ્યો છું! તમે સુઈ રહ્યા છો! ભારતના પ્રદર્શનને કારણે મૂડીઝ રેટિંગ્સ, એસ એન્ડ પી ગ્લોબલ રેટિંગ્સ, ફિચ રેટિંગ્સ, વર્લ્ડ બેંક, એશિયન ડેવલપમેન્ટ બેંક - તમામ પ્રકારની એજન્સીઓ - આપણા વિકાસને ઉપર તરફ સુધારવા માટે પ્રેરિત થઈ છે.
મિત્રો,
આપણા શાસ્ત્રોએ હજારો વર્ષ પહેલાં આપણને એક ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ સંદેશ આપ્યો હતો - उद्धरेत् आत्मना आत्मानम् न आत्मानम् अवसादयेत्। એટલે કે, આપણે પોતાને ઉત્થાન આપવું પડશે, આપણી ક્ષમતાઓને ઓળખવી પડશે, આપણી ખામીઓમાંથી શીખવું પડશે અને સતત વધુ સારા બનવાનો પ્રયાસ કરવો પડશે. આગામી છલાંગ પ્રામાણિક આત્મચિંતનથી શરૂ થાય છે. આગળ વધવા માટે, સમય સમય પર આપણે આત્મનિરીક્ષણ કરવું મહત્વપૂર્ણ છે. અને આ ફક્ત વ્યક્તિઓને જ નહીં પરંતુ ઉદ્યોગ અને દેશને પણ લાગુ પડે છે. તેના 100 વર્ષમાં, FICCI એ દેશના ઉદ્યોગને ઘણું પ્રાપ્ત કર્યું છે. હવે સમય છે કે ભારતીય ઉદ્યોગ આગામી 20 વર્ષમાં શું પ્રાપ્ત કરી શકે છે તે નક્કી કરવામાં આવે. વિકસિત ભારત તરફ, આત્મનિર્ભર ભારત તરફની સફરમાં તમે તમારું યોગદાન કેવી રીતે વધુ વધારી શકો છો? શક્ય છે કે જે વ્યવસાયોમાં તમે પહેલાથી જ કામ કરી રહ્યા છો, જે ક્ષેત્રો પહેલાથી જ સ્થાપિત છે, તેમાં કામ કરવું ખૂબ જ સરળ હોય, અને તમને ત્યાં ટૂંકા ગાળાના લાભ પણ મળી શકે. પરંતુ ઉદ્યોગે ભવિષ્યમાં રાષ્ટ્રીય અને વૈશ્વિક સ્તરે ઉભરતી માંગણીઓ માટે પણ તૈયારી કરવી જોઈએ. અને આપણે તે ક્ષમતાઓ પર કામ કરવું જોઈએ, જે સંસાધનોના શસ્ત્રીકરણના આ યુગમાં, દેશનું ભવિષ્ય સુરક્ષિત કરવાની આપણી જવાબદારી બનાવે છે. તેથી, મારી તમને એકમાત્ર વિનંતી છે કે આગામી 20 વર્ષ માટે દરેક લાંબા ગાળાના રોકાણના નિર્ણયમાં ઇન્ડિયા ફર્સ્ટને તમારો પાયો બનાવો. આનાથી દેશ આત્મનિર્ભર બનશે અને તમારા વ્યવસાયના વિકાસ માટે નવી તકો પણ ખુલશે.
મિત્રો,
તમે મને હમણાં જ એક ડોક્યુમેન્ટરી બતાવી. હવે, તમે નક્કી કરો કે આપણે માથું ઊંચું કરવું જોઈએ કે માથું નમાવવું જોઈએ. મને ખબર છે કે તમે હમણાં તાળીઓ નહીં પાડો. જરા વિચારો, 100 વર્ષ થઈ ગયા, પણ 1930માં ગાંધી તમારી પાસે આવ્યા અને એ જ વાત કહી અને આજે પણ આટલા વર્ષો પછી મારે એ જ વાત કહેવી પડી - શું આ તમારી સફળતા છે કે નિષ્ફળતા? મારી વાત ન માનો પણ તમારે ગાંધીની વાત સાંભળવી જોઈતી હતી! તેમણે સ્વદેશી વિશે પણ વાત કરી, તેમણે આત્મનિર્ભર ભારત વિશે પણ વાત કરી અને તમે 100 વર્ષ જૂના છો, અને વાત એ જ છે, મિત્રો! અને તેથી જ હું કહું છું, હવે તમે બનાવેલી આ ડોક્યુમેન્ટરીમાં મારા આ બે વાક્યો ઉમેરો અને તેને દરેકના ઘરે લઈ જાઓ.
મિત્રો,
હું તમને ફાર્માસ્યુટિકલ ઉદ્યોગનું ઉદાહરણ આપીશ. અહીં દરેક વ્યક્તિ અહીં છે. ભારતને વિશ્વની ફાર્મસી તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. પરંતુ આ હોવા છતાં, ભારત દર વર્ષે અબજો ડોલરના API, બલ્ક દવાઓ અને ડ્રગ ઇન્ટરમીડિયેટ આયાત કરે છે. એવી સેંકડો શ્રેણીઓ છે જેમાં આપણે હજુ પણ આયાત પર આધાર રાખીએ છીએ. આપણા ફાર્માસ્યુટિકલ ઉદ્યોગે સમજવું જોઈએ કે આપણે ભારતમાં કયા ઘટકોનું ઉત્પાદન કરી શકીએ છીએ. કયા ક્ષેત્રોમાં, જ્યાં આપણી પાસે નવી ટેકનોલોજી અને મોટા ઉત્પાદન પ્લાન્ટ છે, આપણે અન્ય દેશો સાથે સ્પર્ધાત્મક બનવા માટે રોકાણ કરી શકીએ છીએ? આપણી પાસે તૈયાર દવાઓમાં તાકાત છે. હવે, આપણે ઘટકોમાં પણ આપણી ક્ષમતાઓ વિકસાવવી જોઈએ.
મિત્રો,
આયર્ન અને સ્ટીલમાં પણ આવા જ પડકારો છે. ભારત હજારો કરોડ રૂપિયાના આયર્ન ઓરની નિકાસ કરે છે. પરંતુ આપણે ફિનિશ્ડ સ્ટીલની પણ આયાત કરીએ છીએ. આપણા ઉદ્યોગે વિચારવાની જરૂર છે કે આપણે કયા ગ્રેડની આયાત કરીએ છીએ જેથી આપણે તેનું ઉત્પાદન કરવા માટે ટેકનોલોજી વિકસાવી શકીએ. એલ્યુમિનિયમમાં પણ આવી જ સંભાવના છે. ભારતમાં હજારો ટન બોક્સાઈટનો મોટો ભંડાર છે. તેમ છતાં, આપણે વિશિષ્ટ એલ્યુમિનિયમ એલોય અને અન્ય ઉત્પાદનોની આયાત કરીએ છીએ. આપણે આ ઉત્પાદનોનું સ્થાનિક રીતે ઉત્પાદન કરવાની ક્ષમતા પણ વિકસાવવી જોઈએ. આપણે ખનિજ મૂલ્ય શૃંખલામાં પણ કુશળતા વિકસાવવી જોઈએ જેથી ભારત વધુ મૂલ્યવર્ધન પ્રાપ્ત કરી શકે. મને કહો, આ કેવો દેશ છે અને મારા સાથી ઉદ્યોગપતિઓ ઘઉંની નિકાસ અને બ્રેડની આયાત કેવી રીતે કરી શકે છે? તમારી જાતને પૂછો.
મિત્રો,
હું તમને બીજો એક આંકડો આપું છું. ભારત આટલો મોટો દેશ છે, છતાં વૈશ્વિક કૃષિ નિકાસમાં આપણો હિસ્સો ફક્ત બે થી અઢી ટકા છે. આપણું કોર્પોરેટ જગત કૃષિમાં રોકાણ કરવાથી ડરે છે, અને તેઓ ટાળે છે.
મિત્રો,
આ પરિસ્થિતિને બદલવા માટે આપણે સાથે મળીને કામ કરવું જોઈએ. આપણે આને મૂલ્યવર્ધન અને ખાદ્ય પ્રક્રિયા ઉદ્યોગ માટે એક મોટી તક તરીકે જોવું જોઈએ. 12 વર્ષમાં કૃષિ-ખાદ્ય નિકાસમાં પ્રોસેસ્ડ ફૂડનો હિસ્સો 13 ટકાથી વધીને 20 ટકાથી વધુ થયો છે. આપણે શું ઉત્પાદન કરી રહ્યા છીએ અને વિશ્વને શું જોઈએ છે તે અંગે ભવિષ્યની વ્યૂહરચના, એક વ્યાપક યોજના બનાવવા માટે ઉદ્યોગ આજે સાથે આવે તે જરૂરી છે. હું આપણા ઉદ્યોગોને ભારતના કૃષિ ક્ષેત્રમાં તેમનું રોકાણ વધારવાનો આગ્રહ કરું છું. ચોક્કસ વિદેશી બજારોને ધ્યાનમાં રાખીને, વિશ્વસનીય ખરીદી વ્યવસ્થા સ્થાપિત કરવા અને ત્યાં માંગમાં હોય તેવા ઉત્પાદનો વિકસાવવા. જેથી ભારતીય ઉત્પાદનો વિશ્વમાં આપણી ઓળખ બની શકે.
મિત્રો,
આ બધી શક્યતાઓની જેમ દૈનિક ઇજનેરી ઉત્પાદનોમાં પણ ભારત માટે વિશાળ તકો છે. હેન્ડ ટૂલ્સ અને પાવર ટૂલ્સની વિશ્વની નિકાસમાં ભારતનો હિસ્સો હાલમાં ખૂબ ઓછો છે. વૈશ્વિક બજારમાં આપણી હાજરી વધારવા માટે આપણે આ ક્ષેત્ર પર કામ કરી શકીએ છીએ. આપણી મોટી કંપનીઓ પણ નાની કંપનીઓને ગુણવત્તા અને સ્કેલ બંને રીતે આવી ઉત્પાદન ક્ષમતાઓ વિકસાવવામાં મદદ કરી શકે છે. મશીનરી ઉત્પાદન એ એક બીજું ક્ષેત્ર છે જે આપણી રાહ જોઈ રહ્યું છે; ઘણું બધું કરી શકાય છે. સાથે મળીને આપણે વિકાસશીલ રાષ્ટ્રો અને ખાસ કરીને ગ્લોબલ સાઉથ માટે જરૂરી મશીનો બનાવી શકીએ છીએ. આપણો ઉદ્યોગ પેકેજિંગ સાધનો, સિંચાઈ પ્રણાલીઓ અને ફેક્ટરી સંબંધિત મશીનો માટેના બજારોનું અન્વેષણ કરી શકે છે અને જોઈ શકે છે કે આપણે આ ક્ષેત્રોમાં શું કરી શકીએ છીએ.
મિત્રો,
કોઈપણ દેશ ફક્ત તેના ખેડૂતો, તેના નાના ઉદ્યોગસાહસિકો, તેના ઉદ્યોગો, તેના સંપત્તિ સર્જકો, તેના કરદાતાઓનું સન્માન કરીને જ પ્રગતિ કરે છે. કોઈ દેશ દરરોજ સવારે અને સાંજે તેમનો દુરુપયોગ કરીને પ્રગતિ કરતો નથી. કદાચ તમારામાંથી કેટલાક આ જાણે છે, કદાચ પંકજ ભાઈ અને અન્ય લોકો જાણે છે પણ મને ખબર નથી. એક વાર, ગુજરાતમાં આવકવેરા વિભાગની એક મોટી સભા ભરાઈ હતી. હું નવો નવો જ મુખ્યમંત્રી બન્યો હતો અને મારી પાસે બહુ સમજ, જ્ઞાન કે અનુભવ નહોતો. પણ મેં ત્યાં એક ભાષણ આપ્યું. આ લગભગ 2001-02 ની આસપાસ, કદાચ 25 વર્ષ પહેલાંનું હશે. આવકવેરા વિભાગના બધા ટોચના અધિકારીઓ હાજર હતા. મેં તેમને પૂછ્યું, "તમે ક્યારે બધા સાથે ચોર જેવું વર્તન કરવાનું બંધ કરશો? આ કેવો અભિગમ છે? તમે પણ દેશ માટે કામ કરો છો. શું આપણે જ દેશને જવાબદાર ઠેરવીએ છીએ? તમે પણ કરો છો, દરેક નાગરિક કરે છે. દરેકનું સન્માન થવું જોઈએ." જો હું ઉદ્યોગ વિશે વાત કરું, તો તાજેતરના વર્ષોમાં સરકારે વ્યવસાય કરવાની સરળતા પર ખૂબ ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું છે. તમે જુઓ, 2014માં મૂળભૂત કોર્પોરેટ ટેક્સ દર 30 ટકા હતો. અમે તેને ઘટાડીને 22 ટકા કરી દીધું છે. આજે ભારતમાં 12 લાખ રૂપિયા સુધીની આવક પર કોઈ ટેક્સ નથી. મને ખબર છે કે તમે તાળીઓ નહીં પાડો, હું સારી રીતે જાણું છું, કારણ કે તમારી ભૂખ એટલી બધી છે કે તમે ગમે તેટલું ખાઈ લો, તે ક્યારેય પૂરતું નથી. મેં 12 લાખ રૂપિયાનો આવકવેરો માફ કર્યો છે. શું તમે તમારા કર્મચારીઓના પગારમાં વધારો કર્યો છે? શું તમે કર્મચારીઓની સંખ્યામાં વધારો કર્યો છે? ના! મોદીજી, તમે કરો, અમે તેનું ધ્યાન રાખીશું. તે આ રીતે ચાલુ રહેશે.
પણ મિત્રો,
અમે આટલી મોટી આવકવેરામાં છૂટ આપવાની હિંમત કરી. આનાથી આપણા લોકોની ખરીદશક્તિમાં નોંધપાત્ર વધારો થયો છે. અમે રિટર્ન અને રિફંડ સિસ્ટમને સરળ બનાવી છે જેથી કરદાતાઓના પૈસા બિનજરૂરી રીતે સિસ્ટમમાં અટવાઈ ન જાય. તમે કદાચ પહેલાથી જ જાણતા હશો કે, "શું કોઈ પત્ર નથી આવતો?" આઠ મહિનાથી! આજે, રિફંડ એક અઠવાડિયામાં આવે છે. શું તે આવે છે કે નહીં? તો, તાળી પાડો! કારણ કે હું સમજી શકતો નથી કે અમે જે કરી રહ્યા છીએ તે તમારા માટે ફાયદાકારક છે કે ફક્ત મફતમાં કરી રહ્યા છીએ! GST સુધારાઓએ દેશમાં ઘણા ઉત્પાદનો પર કર ઘટાડ્યા છે. આનાથી માંગ પણ વધી છે, અને આપણા ઉદ્યોગો અને વ્યવસાય ગૃહો તેનો સીધો લાભ મેળવી રહ્યા છે.
મિત્રો,
છેલ્લા કેટલાક વર્ષોમાં ભારતે વિશ્વના ઘણા દેશો સાથે વેપાર કરારો પર હસ્તાક્ષર કર્યા છે. શું તમે ક્યારેય બેસીને તેના વિશે વિચાર્યું છે? જ્યારે વિશ્વની મુખ્ય અર્થવ્યવસ્થાઓ સાથે મુક્ત વેપાર કરારો થાય છે, ત્યારે તેનો અર્થ એ છે કે તમારા માટે દરવાજા ખુલી ગયા છે. શું તમે તકનો લાભ લેવા માટે કંઈક આયોજન કર્યું છે, કે મારે ફક્ત આ માટે તમારી જગ્યાએ આવવું પડશે?
હું તમને સત્ય કહું છું, મિત્રો
આનાથી વધુ ઐતિહાસિક તક બીજી કોઈ હોઈ શકે નહીં. અને જો તમે મારી બધી મહેનતનો લાભ નહીં લો, તો કોણ લેશે? મને કહો, ભાઈ! હું આ તમારા માટે કરી રહ્યો છું, અને તમારા દ્વારા, તે દેશ માટે થઈ રહ્યું છે. તમે એક વિશાળ માધ્યમ છો. તમારી શક્તિને ઓળખો. આપણી પાસે 1.4 અબજ દેશવાસીઓનું બજાર છે, અને ક્યારેક તે તમારી સમસ્યા જેવું લાગે છે. કારણ કે તમે જાણો છો કે તમે જે કંઈ પણ બનાવો છો, તે વેચાવા માટે બંધાયેલા છે. કોઈ તેને ખરીદશે. જો મોટા શહેરનો કોઈ તેને નહીં ખરીદે, તો નાના શહેરનો કોઈ તેને ખરીદશે, જો નાના શહેરનો કોઈ તેને નહીં ખરીદે, તો મોટા ગામનો કોઈ તેને ખરીદશે, અથવા તો ગામડાનો કોઈ તેને ખરીદશે. મારું ઉત્પાદન વેચાવાનું છે. હવે, મારી પેઢીએ તે કર્યું છે, આગામી પેઢીએ તે કરવું પડશે. આ ચાલુ રહી શકતું નથી. સમય બદલાઈ ગયો છે. તમારે તમારી ગુણવત્તા બદલવી પડશે. 1.4 અબજ દેશવાસીઓને 'ખાતરીપૂર્વક બજાર' તરીકે ન ગણો. અને ક્યારેક મને શરમ આવે છે. માફ કરશો મિત્રો, આજે હું તમારી સાથે ખુલ્લેઆમ વાત કરી રહ્યો છું. જુઓ, બે પ્રકારના લોકો છે. મને ખબર નથી કે અહીં કોઈ સમુદાય છે કે નહીં. બિલ્ડરો, પ્રોપર્ટી ડેવલપર્સ છે. તેઓ આ રીતે કામ કરે છે: તેઓ એક યોજના બનાવે છે—ધારો કે, તેઓ એક મોટો ટાવર બાંધે છે. જ્યારે તે તૈયાર થઈ જાય અને ગ્રાહકો આવવા લાગે, ત્યારે તેઓ એક કે બે યુનિટ (એકમ) પોતાની પાસે રાખી લે છે. પછી, તેઓ સંભવિત ખરીદદારને કહે છે, "આ યુનિટ મેં મારા પોતાના માટે રાખ્યું હતું, અને આ મારા દીકરા માટે—પણ જો તમને ખરેખર જોઈતું હોય તો..." આનાથી ખરીદદારના મનમાં એવો વિચાર આવે છે કે, "અરે, તો પછી આની ગુણવત્તા ચોક્કસ સારી જ હશે!" હા, આ એક રણનીતિ છે: "આ યુનિટ મારા માટે છે—તમે બીજું કોઈ ખરીદી લો." અને બીજો સમુદાય, જે અહીં વધુ પ્રચલિત છે, તે ગ્રાહકને કહે છે, "અરે, જુઓ, તે નિકાસ ગુણવત્તા છે!" તમે આપણા દેશના લોકો વિશે શું વિચારો છો? શું તેઓ સારી ગુણવત્તાને લાયક નથી? આજે પણ, તેમને તમને કહેવું પડે છે કે તે નિકાસ ગુણવત્તા છે. તેઓ એમ પણ વિચારે છે, "હા, જો તે તેમના માટે છે, તો તે સારી હોવી જોઈએ." આ વિચાર બદલવાની જરૂર છે. મારા દેશવાસીઓ ગુણવત્તાને લાયક છે. ગોપાલ, કૃપા કરીને દરેકને વિગતવાર સમજાવો. પરંતુ હવે જરૂર એ છે કે અન્ય દેશોમાં ઉભરી રહેલી તકોનો સંપૂર્ણ લાભ ઉઠાવવામાં આવે. આજે જ્યારે દેશ રિફોર્મ એક્સપ્રેસ પર આગળ વધી રહ્યો છે, ત્યારે સરકાર પણ આ દિશામાં તમારી સાથે કદમથી કદમ ચાલવા તૈયાર છે.
અને મિત્રો,
આજે હું ખુલ્લેઆમ વાત કરવા માંગુ છું. હું અહીં ઔપચારિકતા માટે નથી આવ્યો; હું તમને મારા હૃદયના ઊંડાણથી મળવા આવ્યો છું. અને હું તમારા બધાનો આદર કરું છું, તેથી જ હું આવ્યો છું. પરંતુ પાછલી સરકારો સાથેનો તમારો અનુભવ એટલો કડવો છે કે હું તેનો ભોગ બની રહ્યો છું. આ જૂની સરકાર નથી. આ એક મૈત્રીપૂર્ણ સરકાર છે. તે મિત્રતા કેવી રીતે જાળવી રાખવી તે જાણે છે. અને હવે, કારણ કે તમે મારા સાચા મિત્રો છો, મારે એક કામ કરવાનું છે. શું તમે તે કરશો? શું નહીં? શું કરશો? ખચકાટ વિના, સંકોચ વિના મને ખુલ્લેઆમ લખો કે હજુ પણ કયા સુધારાની જરૂર છે. અને હું તમને વારંવાર કહીશ કે સ્પષ્ટ સૂચનો મોકલો. કદાચ 100માંથી બેને સ્પર્શ થશે, અને તે મારી ભૂલ હશે. પાછળ ન હટશો. સરકારના દરવાજા અને તેનું મન સંપૂર્ણપણે ખુલ્લું છે. હું પુનરાવર્તન કરું છું, આપણું સ્થાનિક બજાર આપણું કમ્ફર્ટ ઝોન ન હોવું જોઈએ. 'આટલા બધા લોકો પોતાનો માલ વેચશે, મિત્રો' ના આ મનોવિજ્ઞાનને છોડી દો. આપણે આમાંથી વૈશ્વિક બજારોમાં સ્પર્ધા કરવા માટે આત્મવિશ્વાસ મેળવવો જોઈએ. આપણે આપણા મનમાં આ વાત સ્થાપિત કરવાની જરૂર છે. તેથી, વિશ્વના વિવિધ પ્રદેશોમાં ગ્રાહકોની જરૂરિયાતોને સમજવામાં રોકાણ કરો. કોને શું જોઈએ છે અને તે કેવી રીતે પહોંચાડવું તે નક્કી કરવા માટે ટીમો મોકલો. આપણે તેમના વ્યક્તિત્વ અને તેઓ કયા રંગો પસંદ કરે છે તે અનુસાર તેમના માટે વપરાશકર્તા-મૈત્રીપૂર્ણ ઉત્પાદનો કેવી રીતે બનાવીશું? નહિંતર, આપણે જાણીએ છીએ કે વૈશ્વિક સ્તરે બજારો કેવી રીતે કબજે કરવામાં આવે છે. હવે, કોઈ ગેરેંટી નથી કે આપણે ગણેશ બનાવ્યા છે કે બીજા કોઈએ બનાવ્યા છે, પરંતુ આપણે ઘરે તેની પૂજા કરીએ છીએ.
મિત્રો,
આપણા માટે વૈશ્વિક ધોરણોને અનુરૂપ રોકાણ કરવું અને વિતરણ નેટવર્ક બનાવવા માટે રોકાણ કરવું ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. આપણા ઉત્પાદનોએ વૈશ્વિક બજારમાં ગ્રાહકોનો વિશ્વાસ જીતવો જોઈએ અને તેમને ભારત સાથે જોડવા જોઈએ. આ તાકીદ સાથે, મિત્રો, મેં ખૂબ જ ખુલ્લેઆમ વાત કરી છે. મેં આજે તમારા માટે મારું હૃદય ખુલ્લું મૂક્યું છે. પરંતુ મને આશા છે કે આ 100 વર્ષની યાત્રાએ તમને ઘણું બધું આપ્યું છે. હવે, આગામી 100 વર્ષ સુધી રાહ ન જુઓ. 10 વર્ષમાં તમે દેશને શું આપી શકો છો તે વિચારો. જો તમારો જન્મ 1927માં થયો હોય અને દેશ 20 વર્ષમાં સ્વતંત્ર થઈ શકે, તો જો તમે કહો કે 2027માં 100, તો જ્યારે ભારત 100 પર પહોંચશે, ત્યારે આપણે 20 વર્ષમાં વિકસિત ભારત પણ પ્રાપ્ત કરીશું. આપણે આ સંકલ્પ સાથે આગળ વધવું જોઈએ.
અને મિત્રો,
સ્વતંત્રતા ફક્ત એક સૂત્ર નહોતું; સ્વતંત્રતા એક પ્રતિબદ્ધતા હતી. વિકસિત ભારત એક સૂત્ર નથી; તે એક પ્રતિબદ્ધતા છે. આપણે, 1.4 અબજ દેશવાસીઓ, આ પ્રતિબદ્ધતા પર ખરા ઉતરવું જોઈએ. અને જો આપણે જીવીશું, તો આપણે જીતીશું. આ ભાવના સાથે, હું તમને બધાને મારી શુભકામનાઓ પાઠવું છું. ખૂબ ખૂબ આભાર.
SM/NP/GP
સોશિયલ મીડિયા પર અમને ફોલો કરો :
@PIBAhmedabad
/pibahmedabad1964
/pibahmedabad
pibahmedabad1964[at]gmail[dot]com